blasir

Occitan

Etimologia

Del gotic blesan

Prononciacion

/blaˈzi/, /blaˈzi/

escotar « blasir »

Sillabas

bla|sir

Vèrb

blasir (lengadocian)

1. Pèrdre la frescor o la color o las doas causas, en parlar d'una planta o d'un organ vegetal.
   • Cada matin, lo paire dels bessons anava far un torn per l'òrt. En s'avisant qu'un dels laurièrs s’èra blasit, manquèt còrfalir de suspresa. Tres castèls del diable, Andrieu Lagarda, 1959.
2. Far perir a fòrça de còps, de frolhs o de quichadas.
   1. Desformar, usar (especialament per un drap)
3. (figurat, per extension) Cansar

Variantas dialectalas

• ablasir

Sinonims

• ablasigar

Pèrdre la frescor o la color en parlar d'un vegetal

• desflorir
• marcir
• marfir / marfar
• mostir
• passar
• passir / apassir
• tressecar

Far perir a fòrça de còps, de frolhs o de quichadas

• aclapar
• aflaquir
• agorrufar
• fresilhar
• macar

Desformar, usar

• abenar
• usar

Traduccions

Perdre la frescor o la color en parlar d'un vegetal
alemand: verwelken lassen (de) anglés: wither (en), fade (en), shrivel (en), dry up (en) basc: catalan: marcir (ca)	espanhòl: marchitar (es), mustiar (es), ajar (es), marcir (es) francés: flétrir (fr), faner (fr) italian: avvizzire (it) portugués: murchar (pt), definhar (pt)