Vejatz lo contengut

William Shakespeare

Tièra de 1000 articles que totas las Wikipèdias deurián aver.
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
(Redirigit dempuèi Shakespeare)

William Shakespeare
Shakespeare_Droeshout_1623.jpg
Unic retrach reconegut de William Shakespeare.
Pseudonimpoèta nacional d'Anglatèrra
Bard of Avon
Naissençabatejat lo 26 d'abril de 1564, Stratford-upon-Avon, Warwickshire, (Anglatèrra)
Decès23 d'abril de 1616, Stratford-upon-Avon, Warwickshire, (Anglatèrra)
Ocupaciondramaturg, poèta
GenreComèdia
Tragèdia
Poesia

William Shakespeare (prononciacion britanica: [ˈwɪliəm ˈʃeɪkspɪəʳ]) (batejat lo 26 d'abril de 1564 - mòrt lo 23 d'abril de 1616) èra un poèta e dramaturg anglés, generalament considerat coma lo mai grand escrivan de lenga anglesa e lo dramaturg màger de tota la literatura. Es sovent escaissat lo «poèta nacional d'Anglatèrra» o lo «Bard of Avon». Las òbras que daissa, entre las qualas qualques trabalhs collaboratius, son constituidas per 38 pèças de teatre, 154 sonets, dos longs poèmas narratius, e mantun autre poèma. Sas pèças foguèron traduchas dins un grand nombre de lengas e son demest las pus jogadas al mond.

Shakespeare nasquèt e cresquèt a Stratford-upon-Avon. A 18 ans, se maridèt a Anne Hathaway, que li balhèt tres mainatges: Susanna, e los bessons Hamnet e Judith. Entre 1585 e 1592, comencèt d'aver de succès a Londres coma actor, escrivan, e proprietari de parts dins una tropa d'actors dicha Lord Chamberlain's Men, que serà mai tard sonada King's Men. Sembla que se retirèt a Stratford cap a 1613, ont moriguèt tres ans pus tard.

William Shakespeare, lo Retrach de Chandor.

Shakespeare produsiguèt la màger part de sas òbras famosas entre 1589 e 1613. Sas primièras pèças èran mai que mai de comedias e d'istòrias, genre que portèt a son trescòl de sofisticacion e de qualitat artistica a la fin del sègle XVI. Escriguèt alara mantuna tragedia fins cap a 1608, entre las qualas Hamlet, King Lear, e Macbeth, consideradas coma èsser demest las melhoras òbras en lenga anglesa.

Se moriguèt lo 23 d'abril de 1616, a sonque dequ'unas paucas oras après lo siu e màger condiscípol espanhòl en Miguel de Cervantes y Saavedra.

Article detalhat: Las pèças de Shakespeare.
Òbras de las «pèças»
Comèdias Istòrias Tragèdias
The Tempest King John Troilus and Cressida **
Two Gentlemen of Verona Richard II Coriolanus
The Merry Wives of Windsor Henry IV, Partida 1 Titus Andronicus
Measure for Measure ** Henry IV, Partida 2 Romeo and Juliet
The Comedy of Errors Henry V Timon of Athens **
Much Ado About Nothing Henry VI, Partida 1 Julius Caesar
Love's Labour's Lost Henry VI, Partida 2 Macbeth
A Midsummer Night's Dream Henry VI, Partida 3 Hamlet
The Merchant of Venice ** Richard III King Lear
As You Like It Henry VIII Othello
The Taming of the Shrew Antony and Cleopatra
All's Well That Ends Well Cymbeline *
Twelfth Night
The Winter's Tale *,**
Pericles, Prince of Tyre *,***
The Two Noble Kinsmen *,***
nota bene: Las pèças marcada d'un asterisc (*) son ara abitualament consideradas coma "darrièras romanças". Las pèças marcadas amb dos asteriscs (**) son a vegadas nomenadas "pèças problematicas". Las doas pèças marcadas de tres asteriscs (***) son pas incluidas dins lo Primièr Fòlio.
Article detalhat: Los sonets de Shakespeare.

Los sonets de Shakespeare es lo títol d'una colleccion de 154 sonets que cobrís de tèmas coma lo passatge del temps, l'amor, la beutat e la mortalitat. Los primièrs 126 sonets son adressats a un jovent; los darrièrs 28 a una joventa.

Los sonets al jovent exprimisson de biais irresistible, l'amor obsessional.[1] Lo tèma màger del debat es de totjorn se demora platonic o ven fisic.[2] Los primièrs 17 poèmas, (procreation sonnets), son adreissats al jovent li demandant de que se marride e aja d'enfants per qu'immortalizèsse sa beutat la passant a la generacion venenta.[3] D'autres sonets exprimisson l'amor de l'orator pel jovent; groar de solitud, mort, e la brevetat de la vida; sembla criticar lo jovent per estimar mai un poèta rival; exprimís de sentiments ambigús per la mestressa de l'orator; e fa un jòc de mot sul nom del pèta. Los darrièrs dos sonets son de tractaments allegorics dels epigramas grècs en referéncia al "pichon dieu de l'amor" Cupidon.

  1. ↑ Sobran, Joseph Shakespeare's Disgrace, Shakespeare Oxford Newsletter, Spring 1997
  2. ↑ Ogburn, Charlton The Mysterious William Shakespeare: The Myth & The Reality, EPM Publications, 1992, p342
  3. ↑ Stanley Wells and Michael Dobson, eds., The Oxford Companion to Shakespeare Oxford University Press, 2001, p. 439.

(Traducccion d'una part de l'article de la Wikipèdia en anglés)