Apokope

Apokope er bortfall av vokal eller konsonant i slutten av eit ord. Det er større sjanse for apokope når lyden ligg langt unna trykksentrum i ordet. I både trøndersk og estisk er det apokope for ord med lang rotstaving, men ikkje med kort rotstaving:

• Lang rotstaving:
  • Trøndersk: å lik, å kast ( < norrønt líka, kasta)
  • Estisk: piim, linn ‘mjølk, by’ (jf. finsk piimä, linna (‘surmjølk, borg’)
• Kort rotstaving:
  • Trøndersk: å levva, å værra (< norrønt lifa, vera
  • Estisk: tuli, lumi ‘eld, snø’ ( = finsk)

Andre norske dialektar har ikkje apokope i stavinga attmed trykkstavinga, men i stavingar lenger unna (t.d. båtan < båtane.