ACF Fiorentina

Fiorentina
Naam	Associazione Calcio Firenze Fiorentina - S.r.k.
Bijnaam	I Viola ; I Gigliati
Opgericht	29 augustus 1926 ; als Associazione Calcio Fiorentina ; 1 augustus 2002 ; als Florentia Viola, later ACF Fiorentina
Plaats	Florence
Stadion	Stadio Artemio Franchi
Capaciteit	43.147
Voorzitter	Giuseppe Commisso
Eigenaar	Mediacom
Trainer	Paolo Vanoli
(Hoofd)sponsor	Mediacom
Kledingmerk	Joma
Competitie	Serie A
Website	Officiële website
Thuis	Uit
	Geldig voor 2026/27
Portaal	Voetbal

ACF Fiorentina is een Italiaanse voetbalclub, die speelt in het Stadio Artemio Franchi in Florence. De traditionele kleuren van de club waren rood en wit, maar in 1928 werden deze veranderd in paars en wit. Paars is de hoofdkleur van Fiorentina. De spelers worden daarom ook "La Viola" (de paarsen) genoemd.

Geschiedenis

Oprichting en eerste successen

ACF Fiorentina werd in 1926 opgericht op initiatief van Luigi Ridolfi, die een fusie tot stand bracht tussen de Florentijnse clubs CS Firenze en PG Libertas. Het doel was een sterke club te creëren die kon concurreren met de destijds dominante teams uit Noord-Italië. De heropleving van het historische Calcio Fiorentino, een traditionele balsport uit Florence, speelde eveneens een rol in de identiteit van de nieuwe vereniging.

Na enkele seizoenen op een lager niveau promoveerde Fiorentina in 1931 naar de Serie A. In hetzelfde jaar werd het nieuwe stadion geopend, het huidige Stadio Artemio Franchi. Met verstrekingen zoals de Uruguayaanse spits Pedro Petrone groeide de club uit tot een vaste waarde op het hoogste niveau. In 1941 won Fiorentina haar eerste grote prijs: de Coppa Italia. De verdere ontwikkeling van de club werd echter afgeremd door de Tweede Wereldoorlog.

Eerste landstitel en Europese doorbraak

In de jaren vijftig groeide Fiorentina uit tot een van de sterkste clubs van Italië. Met spelers als Giuliano Sarti, Sergio Cervato, Julinho en Miguel Montuori veroverde de club in het seizoen 1955/56 haar eerste Italiaanse landstitel. Een jaar later werd Fiorentina de eerste Italiaanse club die de finale van de Europa Cup I bereikte, waarin Real Madrid CF te sterk bleek.

Ook de jaren zestig waren succesvol. In 1961 won Fiorentina zowel de Coppa Italia als de allereerste Europacup II door Rangers FC te verslaan. Hoewel nieuwe landstitels uitbleven, bleef de club meedraaien in de Italiaanse top. In 1966 werden bovendien de Coppa Italia en de Mitropacup gewonnen. Een van de grote sterren uit deze periode was de Zweed Kurt Hamrin, die uitgroeide tot een van de meest productieve doelpuntenmakers uit de clubgeschiedenis.

Tweede scudetto en wisselvallige jaren

Tegen alle verwachtingen in veroverde Fiorentina in het seizoen 1968/69 haar tweede Italiaanse landstitel. In een spannende strijd met AC Milan en Cagliari Calcio trok de ploeg uiteindelijk aan het langste eind. Het bleek voorlopig de laatste landstitel van de club.

De jaren zeventig verliepen wisselvallig. Fiorentina eindigde meestal in de middenmoot, al werden nog wel de Anglo-Italian League Cup en de Coppa Italia (beide in 1975) gewonnen. Tijdens deze periode groeide Giancarlo Antognoni uit tot het gezicht van de club en een van de grootste publiekslievelingen uit de geschiedenis van de club.

De Pontello-periode

In 1980 kwam de club in handen van ondernemer Flavio Pontello. Onder zijn leiding werden verschillende gerenommeerde spelers aangetrokken, waaronder Francesco Graziani, Daniel Bertoni en Pietro Vierchowod. Fiorentina streed in het seizoen 1981/82 lang mee om de landstitel, maar zag Juventus FC uiteindelijk kampioen worden na een omstreden ontknoping. Dit seizoen versterkte de rivaliteit tussen beide clubs aanzienlijk.

In de tweede helft van de jaren tachtig kende Fiorentina wisselende resultaten. Tegelijkertijd maakten talenten als Roberto Baggio hun doorbraak. De verkoop van Baggio aan Juventus FC in 1990 leidde tot grote protesten onder de supporters.

Van Batistuta tot het faillissement

Na de overname door filmproducent Mario Cecchi Gori begon een nieuwe fase in de clubgeschiedenis. Fiorentina trok onder meer Gabriel Batistuta aan, die zou uitgroeien tot een van de grootste spelers ooit van de club. Ondanks een degradatie in 1993 keerde Fiorentina onder trainer Claudio Ranieri direct terug naar de Serie A.

Met spelers als Rui Costa, Batistuta en later Francesco Toldo beleefde Fiorentina een succesvolle periode. De club won de Coppa Italia in 1996 en de Supercoppa in hetzelfde jaar. Eind jaren negentig streed Fiorentina opnieuw mee in de Italiaanse top en plaatste het zich voor de UEFA Champions League.

Ondanks de sportieve successen raakte de club financieel steeds verder in de problemen. In 2002 leidde een schuldenlast van tientallen miljoenen euro's tot een faillissement. Fiorentina verloor haar proflicentie en hield in feite op te bestaan.

Wederopstanding onder Della Valle

Kort na het faillissement werd de club opnieuw opgericht als Florentia Viola onder leiding van ondernemer Diego Della Vella. Fiorentina moest herstarten in de Serie C2, het vierde niveau van Italië. Binnen twee seizoenen keerde de club terug naar de Serie A.

Onder trainer Cesare Prandelli beleefde Fiorentina vervolgens een sterke periode. Met spelers als Luca Toni, Adrian Mutu, Riccardo Montolivo en Sébastien Frey plaatste de club zich regelmatig voor Europees voetbal. In 2006 werd Fiorentina betrokken bij het Calciopoli-schandaal, wat resulteerde in puntenaftrek, maar de club wist zich toch snel te herstellen.

In de daaropvolgende jaren bereikte Fiorentina meerdere malen de Champions League en de UEFA Cup. Het hoogtepunt was het seizoen 2009/10, waarin de club de achtste finales van de Champions League bereikte en onder meer Liverpool FC versloeg.

Na enkele mindere jaren investeerde de familie Della Valle opnieuw fors in de selectie. Onder trainer Vincenzo Montella eindigde Fiorentina drie seizoenen op rij in de top vier van de Serie A en bereikte het de halve finales van de Europa League. Een emotioneel dieptepunt volgde in 2018 met het overlijden van aanvoerder Davide Astori, waarna rugnummer 13 definitief uit roulatie werd genomen.

Commisso-tijdperk

In juni 2019 werd Fiorentina overgenomen door de Italiaans-Amerikaanse ondernemer Rocco Commisso. De eerste seizoenen onder zijn leiding verliepen moeizaam, waarbij de club vooral streed voor behoud in de Serie A.

Met de komst van trainer Vincenzo Italiano in 2021 keerde Fiorentina terug op het Europese toneel. De club bereikte de finales van de UEFA Conference League in 2023 en 2024, maar verloor beide eindstrijden. Ook haalde Fiorentina opnieuw meerdere keren de eindfase van de Coppa Italia. Ondanks deze Europese successen bleef de club zoeken naar meer stabiliteit in de Serie A.

Erelijst

Competitie	Aantal	Jaren
Internationaal
European Cup Winners' Cup	1×	1961
Mitropacup	1×	1966
Copa EuroAmericana	1×	2014
Coppa Grasshoppers	1×	1957
Anglo-Italian League Cup	1×	1975
Nationaal
Serie A	2×	1956, 1969
Coppa Italia	6×	1940, 1961, 1966, 1975, 1996, 2001
Supercoppa Italiana	1×	1996
Serie B	3×	1931, 1939, 1994
Serie C	3×	2003

Clubcultuur

Tenue

Sponsoren

Periode	Kledingsponsor	Shirtsponsor
1981–1983	adidas	J.D.Farrow's
1983–1985	J.D.Farrow's	Opel
1985–1986	NR	Opel
1986–1988	NR	Crodino
1988–1989	Abbigliamento Sportivo	Crodino
1989–1991	Abbigliamento Sportivo	La Nazione
1991–1992	Lotto	Giocheria
1992–1993	Lotto	7Up
1993–1994	Uhlsport	7Up
1994–1995	Uhlsport	Sammontana
1995–1997	Reebok	Sammontana
1997–1999	Fila	Nintendo
1999–2000	Fila	Toyota
2000–2001	Diadora
2001–2002	Mizuno
2002–2003	Mizuno	Fondiaria-Sai
	Garman
	Puma
2003–2004	adidas
2004–2005	adidas	Toyota
2005–2010	Lotto	Toyota
2010–2011		Save the Children
2011–2012		Mazda
2012–2014	Joma	Mazda
2014–2015	Joma	Volkswagen, Save the Children
2015–2016	Le Coq Sportif	Volkswagen, Save the Children
2016–2019		Vorwerk Folletto, Save the Children
2019–2020		Mediacom
2020–heden	Kappa	Mediacom

Bevroren rugnummers

Toenmalig Fiorentina-aanvoerder Davide Astori overleed op 4 maart 2018 op 31-jarige leeftijd in zijn slaap. Fiorentina maakte twee dagen later - net als Cagliari Calcio - bekend dat er als eerbetoon aan Astori nooit meer iemand anders met rugnummer dertien zou spelen voor de club.

Overzichtslijsten

Eindklasseringen vanaf 1946

1946 5e
Serie A
1947 17e
Serie A
1948 7e
Serie A
1949 10e
Serie A
1950 5e
Serie A
1951 5e
Serie A
1952 4e
Serie A
1953 7e
Serie A
1954 4e
Serie A
1955 5e
Serie A
1956 1e
Serie A
1957 2e
Serie A
1958 2e
Serie A
1959 2e
Serie A
1960 2e
Serie A
1961 7e
Serie A
1962 3e
Serie A
1963 6e
Serie A
1964 4e
Serie A
1965 4e
Serie A
1966 4e
Serie A
1967 5e
Serie A
1968 4e
Serie A
1969 1e
Serie A
1970 4e
Serie A
1971 13e
Serie A
1972 6e
Serie A
1973 4e
Serie A
1974 6e
Serie A
1975 8e
Serie A
1976 9e
Serie A
1977 3e
Serie A
1978 13e
Serie A
1979 7e
Serie A
1980 5e
Serie A
1981 5e
Serie A
1982 2e
Serie A
1983 5e
Serie A
1984 3e
Serie A
1985 9e
Serie A
1986 4e
Serie A
1987 10e
Serie A
1988 8e
Serie A
1989 7e
Serie A
1990 13e
Serie A
1991 12e
Serie A
1992 12e
Serie A
1993 16e
Serie A
1994 1e
Serie B
1995 10e
Serie A
1996 4e
Serie A
1997 9e
Serie A
1998 5e
Serie A
1999 3e
Serie A
2000 7e
Serie A
2001 9e
Serie A
2002 17e
Serie A
2003 1e
Serie C1
2004 6e
Serie B
2005 16e
Serie A
2006 9e
Serie A
2007 6e
Serie A
2008 4e
Serie A
2009 4e
Serie A
2010 11e
Serie A
2011 9e
Serie A
2012 13e
Serie A
2013 4e
Serie A
2014 4e
Serie A
2015 4e
Serie A
2016 5e
Serie A
2017 8e
Serie A
2018 8e
Serie A
2019 16e
Serie A
2020 10e
Serie A
2021 13e
Serie A
2022 7e
Serie A
2023 8e
Serie A
2024 8e
Serie A
2025 6e
Serie A
2026 15e
Serie A

Seizoensresultaten vanaf 2000/01

Seizoen	Competitie	Niveau	Eindstand	Coppa Italia	Opmerking
2000/01	Serie A	I	9
2001/02	Serie A	I	17	2e ronde	Finalist Supercoppa > AS Roma: 0-3; Failliet
2002/03	Serie C2 Girone B	IV	1	--	meteen door naar Serie B o.b.v. sportieve verdienste in het verleden
2003/04	Serie B	II	6	--	winnaar play-off laatste promotieplaats > Perugia Calcio: 2-1
2004/05	Serie A	I	16	kwartfinale
2005/06			9	8e finale	terug gezet van 4 naar 9 i.v.m. Italiaans voetbalschandaal uit 2006; Ligatopscorer Luca Toni (31)
2006/07			6	2e ronde
2007/08			4	kwartfinale
2008/09			4	8e finale
2009/10			11	8e finale
2010/11			9	8e finale
2011/12			13	8e finale
2012/13			4	kwartfinale
2013/14			4	Finale	< SSC Napoli: 0-3
2014/15			4	halve finale
2015/16			5	8e finale
2016/17			8	kwartfinale
2017/18			8	kwartfinale
2018/19			16	halve finale
2019/20			10	kwartfinale
2020/21			13	8e finale
2021/22			7	halve finale
2022/23			8	finale	< Internazionale: 1-2
2023/24			8	halve finale	halve finale Supercoppa
2024/25			6	8e finale
2025/26			15	8e finale
2026/27			.

Fiorentina in Europa

Fiorentina speelt sinds 1935 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam. De edities die Fiorentina heeft gewonnen zijn dik gedrukt:

Fiorentina is recordhouder van 2 verliezende UEFA Conference league-finales (2022/23 en 2023/24).

Champions League (3x)

1999/00, 2008/09, 2009/10

Europacup I (2x)

1956/57, 1969/70

Europa League (4x)

2013/14, 2014/15, 2015/16, 2016/17

Conference League (4x)

2022/23, 2023/24, 2024/25, 2025/26

Europacup II (5x)

1960/61, 1961/62, 1966/67, 1975/76, 1996/97

UEFA Cup (12x)

1972/73, 1973/74, 1977/78, 1982/83, 1984/85, 1986/87, 1989/90, 1998/99, 2000/01, 2001/02, 2007/08, 2008/09

Jaarbeursstedenbeker (5x)

1964/65, 1965/66, 1967/68, 1968/69, 1970/71

Mitropacup (9x)

1935, 1960, 1962, 1965, 1966, 1967, 1972, 1975, 1977

Records

Top-5 meest gespeelde wedstrijden

Nr.	Land	Naam	Positie	Periode	Aantal
1.	Italië	Giancarlo Antognoni	Middenvelder	1972-1987	419
2.	Italië	Giuseppe Brizi†	Verdediger	1962-1976	373
3.	Zweden	Kurt Hamrin†	Aanvaller	1958-1967	358
4.	Italië	Manuel Pasqual	Verdediger	2005-2016	356
5.	Italië	Giuseppe Chiappella†	Middenvelder	1949-1960	345
5.	Italië	Claudio Merlo	Middenvelder	1965-1976	345

Top-5 Doelpuntenmakers

Nr.	Land	Naam	Periode	Aantal
1.	Zweden	Kurt Hamrin†	1958-1967	203
1.	Argentinië	Gabriel Batistuta	1991-2000	203
3.	Argentinië	Miguel Montuori†	1955-1961	77
4.	Italië	Giancarlo Antognoni	1972-1987	72
5.	Roemenië	Adrian Mutu	2006-2011	69

Stand: 22-7-2026

Bekende (oud-)Viola

Trainers

Zie ook

ACF Fiorentina (vrouwenvoetbal)

Externe link

Officiële website

Zie de categorie ACF Fiorentina van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.