curari

Discretiva

curari dictio est in variis linguis:

• Italice: curari

Latine

cūrārī

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
cūrārī	—	praesens	passiva	infinitivus	cūrō (cūrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kuːˈraːriː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cū·rā·rī — morphologica: cur-ari

Italice

curari

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
curari	forma pluralis · genus masculinum	substantivi curaro

Appellatio pronuntiatusque

API: /kuˈra.ri/

Syllabificatio phonetica: cu·ra·ri — morphologica: curar-i

Loci

Vitruvius ca. -80…-15

Aulus Cornelius Celsus ca. -25…+50

Ulco Cats Bussemaker 1810-1865

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 30–22 a.C.n.)

• Omniaque aedificia ut luminosa sint, oportet  curari ; sed quae sunt ad villas, faciliora videntur esse, ideo quod paries nullius vicini potest obstare, in urbe autem aut communium parietum altitudines aut angustiae loci inpediundo faciunt obscuritates. Itaque de ea re sic erit experiundum. Ex qua parte lumen oporteat sumere, linea tendatur ab altitudine parietis, qui videtur obstare, ad eum locum, quo oporteat inmittere, et si ab ea linea, in altitudinem cum prospiciatur, poterit spatium puri caeli amplum videri, in eo loco lumen erit sine inpeditione. —De architectura Vitruvii

class.  (ca. 30 p.C.n.)

• Luxata igitur, in quacumque parte corporis sunt, quam primum sic  curari  debent, ut, qua dolor est, ea scalpello cutis crebro incidatur, detergeaturque eodem averso profluens sanguis. Quod si paulo tardius subvenitur iamque etiam rubor est, qua rubet corpus si tumor quoque accessit, quacumque is est, id optimum auxilium est. Tum superdanda reprimentia sunt, maximeque lana sucida ex aceto et oleo. —De Medicina Celsi

Latinitas nova

saec. XIX.

• Ex his autem in re in qua movetur, positum est ut sit motus unus genere, vel specie. Cohaerentia vero posita est in tempore. Simpliciter autem unum esse motum in his omnibus: nam et id in quo, unum esse oportet atque individuum: veluti, formam. Et rursus quando: veluti, tempus unum esse, nec interrumpi: sed et mobile unum esse, non ex accidenti (ut album nigrescere, et Coriscum ambulare: unum? autem sunt Coriscus et album, sed ex accidenti), neque commune: quia possunt duo homines simul  curari  eadem curatione, ut lippitudinis: verum hic non est unus molus simpliciter, sed specie unus. —Aristotelis Physica Bussemakeri

Vide etiam:  → curari (Vicicitatio)