awaz

 Herwiha binêre: Awaz

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ɑːˈwɑːz/
• Kîtekirin: a·waz

Navdêr

awaz m

1. newa, beste, melodî, ritm, selîqe, şêwe û dengê muzîkê yan stranê
   • ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

     Ji şuhret pê hisîn 'amî
     Bi deng û bang û awazê
     Dibêjit nexmeya sazê

Tewandin

Tewandina awaz

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	awaz	awaz
Îzafe	awaza	awazên
Çemandî	awazê	awazan
Nîşandera çem.	wê awazê	wan awazan
Bangkirin	awazê	awazino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	awazek	awazin
Îzafe	awazeke	awazine
Çemandî	awazekê	awazinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: ئاواز
• kurdî-krîlî: аԝаз

Jê

• Lêker: awaz danîn
• Navdêr: awazdanîn

Etîmolojî

Ji farisî آواز (avaz), ji farisiya navîn [skrîpt hewce ye] (awaz) taliyê ji proto-hindûewropî *wōkʷs (“deng, gotin”). Hevreha bang, deng, wêje, bêje yên kurmancî.

Werger

• Afrîkansî: wys → af, wysie → af, aria
• Almanî: Stimme (Musik), Ton → de n, Melodie → de m, Weise → de m, Arie → de m, Klang → de n, ^?Stimme → de
• Bulgarî: мелодия → bg (melodija)
• Çekî: melodie → cs
• Danmarkî: melodi → da
• Erebî: اللحن, ^?الغشمرة, ^?النغم, ^?النغمة
• Esperantoyî: melodio, ario
• Farisî: آواز → fa, آهنگ