Lampredotto
| Lampredotto | |
|---|---|
 | |
| Podrijetlo | |
| Mjesto podrijetla | Firenca |
| Regija/država |  Toskana, Italija |
| Detalji | |
| Vrsta jela | jedno jelo |
| Temperatura jela | toplo |
| Glavni sastojci | kruh, grah, povrće |
Lampredotto je firentinsko jelo koje se priprema od jednog od četiri dijela goveđeg želuca, sirišta.
To je tipično siromašno jelo i najčešća firentinska ulična hrana, još uvijek vrlo popularna u toskanskoj prijestolnici zahvaljujući prisutnosti brojnih kioska takozvanih "lampredottai", ili prodavača lampredotta[1], smještenih u različitim dijelovima grada.
Naziv lampredotto na neki način potječe od naziva paklara,[2] vodenog kralježnjaka iz skupine Agnatha, nekoć vrlo raširenog u vodama rijeke Arno, čija usta imaju oblik sličan dizajnu ovih tripica.
.png)
Sirište se sastoji od mršavog dijela, tal. gale, i masnijeg dijela, tal. spannocchia.[3]
Gale karakteriziraju mali nabori (tal. gale) smeđe boje i jak okus. Klip, s druge strane, ima svjetliju boju i blaži okus. Lampredotto je u cjelini tamne boje.
Dugo se kuha u vodi s rajčicom, lukom, peršinom, mrkvom i celerom . Može se posluživati ili kao obično kuhano meso začinjeno zelenim umakom ili na način koji najviše vole Firentinci, odnosno narezan na komade kao nadjev za slani toskanski sendvič, semelle,[4] čiji se gornji dio obično natapa u temeljcu za kuhanje lampredotta.[5] Na štandovima lampredotta vrlo je popularna i verzija in zimino, odnosno pirjana (tal. in umido)[6] s lisnatim povrćem, uglavnom špinatom.
- ↑ Attilio Scotti. 2. ožujka 2010. Elogia del Lampredotto: salva la Firenze globalizzata del Gusto (talijanski). Newsfood.com. Pristupljeno 20. srpnja 2010.
- ↑ Accademia della Crusca. 1863. Tipografia Galileiana (ur.). Vocabolario degli accademici della Crusca (talijanski). 9. Firenca. str. 55 [neodređeni ISBN].
- ↑ lampredòtto (talijanski). Pristupljeno 2. prosinca 2013.
- ↑ Naziv je dijalektalna deformacija riječi sèmel i potječe od njemačke riječi semmel, što označava laganu i mekanu pecivo, usp. Gian Marco Mazzanti. Il pane toscano (talijanski). Pristupljeno 23. ožujka 2012.
|url-status=deadzahtijeva|archive-url=(pomoć) - ↑ La cucina del Corriere della Sera. Lampredotto (talijanski). Pristupljeno 2. prosinca 2013.
|url-status=deadzahtijeva|archive-url=(pomoć) - ↑ U Toskani se takozvano kuhanje "in umido" odnosi na varivo na bazi rajčice.
- Laura Rangoni. 2000. Pacini Fazzi (ur.). La povera nobiltà della trippa (talijanski). Lucca. ISBN 978-88-7246-398-7
- Massimo Scheggi. 2004. Edizioni Tipografia Artistica Fiorentina (ur.). Lampredottai e trippaiuoli a Firenze (talijanski). Firenze [neodređeni ISBN].
- Paolo Petroni. 2008. Giunti Editore (ur.). Il grande libro della vera cucina toscana (talijanski). Firenze. ISBN 978-88-09754-34-8
- Indro Neri. 2011. Aerostato (ur.). Ricette col lampredotto. Seattle. ISBN 978-0-9842169-2-5
- Leonardo Romanelli. 2011. Romano Editore (ur.). Il libro delle frattaglie (talijanski). Firenze. ISBN 978-88-96376-42-3
- Accademia della trippa (talijanski). Pristupljeno 2. prosinca 2013.
