A Nintendo Entertainment System, ou NES, é unha videoconsola de 8 bits de Nintendo que saíu á venda en América do Norte, Brasil, Europa, Asia e Australia. O equivalente no Xapón é coñecido como Nintendo Family Computer (任天堂ファミリーコンピュータ), ou Famicom (ファミコン). A NES foi a videoconsola de máis éxito do seu tempo, tanto en Asia coma en Norteamérica, e axudou a revitalizar a industria dos videoxogos seguindo o vídeo game crash of 1983, e estableceu os estándards para as seguintes consolas tanto no deseño de videoxogos (tivo o primeiro xogo de plataformas, Super Mario Bros). Foi o primeiro grande éxito da consola. A NES foi a primeira consola na que o fabricante optou por permitir o desenvolvemento de xogos por terceiros.
Aproveitando o éxito das series de xogos arcade no comezo dos 80, Nintendo fixo plans para producir a súa propia videoconsola con cartuchos renovables, unha característica que non estaba incluída nos primeiros produtos da compañía.
A NES foi deseñada por Masayuki Uemura e foi posta á venda no Xapón o 15 de xullo de 1983. A Nintendo Family Computer (Famicom) non tivo moito éxito nun primeiro momento: Durante o seu primeiro ano, foi amplamente criticada alegando que a consola era pouco fiable e moi propensa aos erros de programación e constantes avarías. Non obstante, tras un cambio na placa base, a popularidade da Famicon disparouse converténdose na consola mellor vendida no Xapón cara a finais do 1984. Animados polo seu éxito, Nintendo axiña comezou a mirar cara ao mercado norteamericano.
Nintendo comezou a negociar con Atari para sacar á venda a Famicom baixo a marca de Atari. Esta chamaríase "Nintendo Enhanced Video System." Este acordo rematou finalmente[1], e Atari decidiu centrarse na súa propia consola de nova xeración de 8 bits, a Atari 7800.[2]
O resto da década, Nintendo foi o incontestable líder no mercado de xogo americano e xaponés, e os seus títulos de xogo romperon récords de vendas. Mais, a consola non acadou o mesmo nivel de éxito no resto do mundo occidental. En Europa e Australia, o sistema foi dividido en dúas rexións separadas de mercado (A e B). Mattel tomou a distribución na rexión A, a que consistía no Reino Unido, Australia, e Italia. A distribución na rexión B, que consistía no resto do continente europeo, foi tomada por varias compañías diferentes, con Nintendo responsable da distribución da maioría dos cartuchos.
↑debido a que Atari pechou as negociacións con Nintendo en resposta á saída por parte de Coleco dunha versión sen licenza do Donkey Kong para o seu sistema Coleco Adam. Aínda que o xogo foi producido sen o permiso nin o soporte de Nintendo, Atari tomou isto coma un sinal de que Nintendo estaba tratando cun dos seus maiores competidores.
