Saltar ao contido

Imperio Sunga

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Imperio Sunga
 Instancia de
Características
 Lingua oficial
 Relixión
Datas
 Fundación / creación
185 a. C. Editar o valor en Wikidata
 Disolución / destrución
75 a. C. Editar o valor en Wikidata
Historia
 Substitúe
Imperio Maurya (322 a. C. - 185 a. C.) Editar o valor en Wikidata
 Substituído por
Localización
 País
 Continente
 Capital
 Mapas
Mapa de localización
 Coordenadas
Fontes e ligazóns
Freebase/m/03tdcy Editar o valor en Wikidata
Wikidata C:Commons

O Imperio Sunga ( IAST: Śuṅga ) foi unha entidade gobernante centrada en Magadha e que controlou a maior parte do subcontinente indio norte desde aproximadamente o ano 187 ata o 75 a. C. A dinastía foi establecida por Pushyamitra, despois de tomar o trono de Magadha dos mauryas. A capital do Imperio Sunga foi Pataliputra, pero emperadores posteriores como Bhagabhadra tamén celebraron a corte en Besnagar (a moderna Vidisha ) no leste de Malwa.[1] Esta dinastía tamén é responsable de loitar e resistir con éxito aos gregos na guerra sunga grega.[2][3][4]

Pushyamitra gobernou durante 36 anos e foi sucedido polo seu fillo Agnimitra. Houbo dez gobernantes sunga. Non obstante, tras a morte de Agnimitra, o segundo rei da dinastía, o imperio desintegrouse rapidamente:[5] as inscricións e as moedas indican que gran parte do norte e centro da India consistía en pequenos reinos e cidades estado que eran independentes de calquera hexemonía sunga.[6] A dinastía é coñecida polas súas numerosas guerras con potencias estranxeiras e indíxenas. Loitaron contra os kalinga, a dinastía satavahana, o Reino Indogrego e posiblemente contra os panchalas e os mitras de Mathura.

A arte, a educación, a filosofía e outras formas de aprendizaxe floreceron durante este período, incluíndo pequenas imaxes de terracota, esculturas de pedra máis grandes e monumentos arquitectónicos como a estupa de Bharhut e a recoñecida estupa de Sanchi. Os gobernantes sunga axudaron a establecer a tradición de patrocinio real do aprendizaxe e a arte. A escritura utilizada polo imperio era unha variante da escritura brahmi e usábase para escribir o sánscrito.

Os sungas foron importantes mecenas da cultura nunha época na que estaban a ter lugar algúns dos desenvolvementos máis importantes do pensamento hindú. O Mahābhāṣya de Patanjali foi composto neste período. A arte tamén progresou co auxe do estilo artístico mathura.

O último dos emperadores Sunga foi Devabhuti (83 - 73 a. C.). Foi asasinado polo seu ministro Vasudeva Kanva e dise que lle gustaba demasiado a compañía das mulleres. A dinastía kanva sucedeu aos sunga arredor do ano 73 a. C.

  1. ↑ Stadtner, Donald (1975). "A Sunga Capital from Vidisa". Artibus Asiae 37 (1/2): 101. doi:10.2307/3250214.
  2. ↑ Mani, Chandra Mauli (2005). A Journey Through India's Past (en inglés). Northern Book Centre. ISBN 978-81-7211-194-6.
  3. ↑ Sen, Sailendra Nath (1999). Ancient Indian History and Civilization (en inglés). New Age International. ISBN 978-81-224-1198-0.
  4. ↑ Raychaudhuri, Hem Channdra (1923). Political history of ancient India, from the accession of Parikshit to the extinction of the Gupta dynasty. Calcutta, Univ. of Calcutta.
  5. ↑ A Comprehensive History of India: The Mauryas & Satavahanas (en inglés). Orient Longmans. 1957.
  6. ↑ Olivelle, Patrick (2006-07-13). Between the Empires: Society in India 300 BCE to 400 CE (en inglés). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-977507-1.