Aller au contenu

rukun

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.

Étymologie

[modifier le wikicode]
Étymologie manquante ou incomplùte. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

rukun \ˈry.kːá»čn\ masculin

  1. Dégoût, répugnance.
    • [...], un dra griz meurbet avat ha ne zegas deoc’h da gentañ nemet heug ha rukun. — (Jarl Priel, Va zammig buhez, Éditions Al Liamm, 1954, page 98)
      [...], mais une chose trĂšs cruelle qui ne vous apporte d’abord que dĂ©goĂ»t et rĂ©pugnance.

Dérivés

[modifier le wikicode]

Références

[modifier le wikicode]

Étymologie

[modifier le wikicode]
Étymologie manquante ou incomplùte. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

rukun \Prononciation ?\

  1. Harmonieux, en harmonie.

Dérivés

[modifier le wikicode]

rukun \Prononciation ?\

  1. Pilier.
  2. Principe, fondement.
  3. Définition manquante ou à compléter. (Ajouter).
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)