Aller au contenu

periaate

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.

Étymologie

[modifier le wikicode]
Étymologie manquante ou incomplùte. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif periaate periaatteet
Génitif periaatteen periaatteiden
periaatteitten
Partitif periaatetta periaatteita
Accusatif periaate [1]
periaatteen [2]
periaatteet
Inessif periaatteessa periaatteissa
Illatif periaatteeseen periaatteisiin
periaatteihin
Élatif periaatteesta periaatteista
Adessif periaatteella periaatteilla
Allatif periaatteelle periaatteille
Ablatif periaatteelta periaatteilta
Essif periaatteena periaatteina
Translatif periaatteeksi periaatteiksi
Abessif periaatteetta periaatteitta
Instructif — periaattein
Comitatif — periaatteine- [3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complĂ©ment d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complĂ©ment d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives Ă  n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impĂ©rative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impĂ©rative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne periaatteeni periaatteemme
2e personne periaatteesi periaatteenne
3e personne periaatteensa

periaate \ˈpe.riˌɑː.teʔ\

  1. Principe.
    • periaatteessa
      en principe
    • periaatteesta
      par principe

Dérivés

[modifier le wikicode]

Prononciation

[modifier le wikicode]

Forme de nom commun

[modifier le wikicode]

periaate \ˈperiˌɑːteʔ\

  1. Accusatif II singulier de periaate.