Edukira joan

Gerardo Diego

Wikipedia, Entziklopedia askea
Gerardo Diego


Espainiako Errege Akademiako kidea

1948ko otsailaren 15a - 1987ko uztailaren 8a
← Blas Cabrera Felipe - Claudio Rodríguez →
Batxilerreko katedraduna

1920 -
Bizitza
JaiotzaSantander, 1896ko urriaren 3a
Herrialdea Espainia
HeriotzaMadril, 1987ko uztailaren 8a (90 urte)
Hezkuntza
HeziketaDeustuko Unibertsitatea
Salamancako Unibertsitatea
Hizkuntzakgaztelania
Jarduerak
Jarduerakolerkaria, idazlea eta piano-jotzailea
Enplegatzailea(k)Antonio Machado High School (en) Itzuli  (1920 -  1922)
Real Instituto de Jovellanos (en) Itzuli  (1922 -  1924)
IES Beatriz Galindo (en) Itzuli  (1941 -
Jasotako sariak
KidetzaReal Academia Española
Musika instrumentuaPiccoloa

Musicbrainz: c82b3309-f955-4446-8285-a37eaf9ee39c Discogs: 2253934 Find a Grave: 13173321 Edit the value on Wikidata

Gerardo Diego Cendoya (Santander, 1896ko urriaren 3a - Madril, 1987ko uztailaren 8a) espainiar poeta izan zen, 27ko belaunaldiko kidea. 1947tik Real Academia Españolako kidea izan zen eta 1979an Miguel de Cervantes saria eman zioten.

Euskal jatorrikoa zen, bere ama, Angela Zendoia Uria, Azkoitiko Ormola baserrikoa baitzen.[1]

Bizitza eta lanak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Deustu, Salamanca eta Madrilen egin zituen letra-ikasketak. Rafael Albertirekin batera Espainiako Poesia Sari Nazionala sari nazionala jaso zuen Versos humanos poema bildumarekin 1925. urtean. Jose Antonio saria eta Juan March fundaziokoa jaso zituen 1946 eta 1961. urteetan. 1947an Real Academia Española erakundeko kide egin zuten

Oparotasun handiko idazlea izan zen eta bere liburuetako gai nagusiak amodioa, musika eta zezenketak dira batez ere: Imagen (1922), Manual de espumas (1924), Poemas adrede (1932), Biografía incompleta (1953), Alondra de verdad (1941), La luna en el desierto (1948), Soria (1948), Variaciones (1954), Paisaje con figuras (1956), Angeles de Compostela (1961), La suerte o la muerte (1963), El cerezo y la palmera (1964), Vuelta del peregrino (1967), Versos divinos (1971), Cemento civil (1972), Un jándalo en Cádiz (1974), Manuel Machado, poeta (1974), Lola (1977), Socia sucedida (1977) eta Carmen (1977).

Erreferentzia

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. ↑ ARANBARRI ETXANIZ, Simon: ''Azkoiti. Musikalariak, idazleak, pentsalariak (Musikari, literaturari, politikari, filosofiari eta teologiari buruz azterketa saioa)''. Oiartzun: 1990. 398. orrian.

Kanpo loturak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]