Errafidio
Errafidio kaltzio oxalatozko kristal orrazkara puntazorrotza da, landare-zelula askotan aurkitzen dena, bereziki monokotiledoneoetan.[1] Kristal horiek landareetan duten funtzioa, itxuraz, animalia belarjaleen aurkako defentsa-mekanismoekin lotuta dago. Horrela, arazeo-espezie askotan (Dieffenbachia generokoak kasu) konposatu nitrogenatuak (alkaloideak) eta azido organikoetatik eratorritako beste konposatu batzuk konbinatzen dira, hala nola azido oxalikoa bere izerdiarekin eta hostoen zeluletan dauden errafidioak. Belarjaleek hosto horiek murtxikatzen dituztenean, kristalek ebaki txikiak egiten dituzte mukosetan azido oxalikoa sartzeko eta, horrela, narritadura larriak eragiteko.
Defentsa-konbinazio bat da anti-tripsina motako jarduera duten entzimak dituzten errafidioena, histamina eta bradikinina askatzea estimulatzen baitute. Landare horien hostoak mastekatzen dituen animaliaren zelula-egiturak ziztatzen eta kaltetzen dituzte kristalek; hodi-zabaltzaileen askatze konkomitanteak hantura-erreakzio azkarra eragiten du, edema eta kongestioa ezaugarri nagusi dituena.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Euskalterm: [Hiztegi terminologikoa] [2010]
Bibliografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Font Quer, P.. (1982). Diccionario de Botánica. (8. argitaraldia) Bartzelona: Editorial Labor, S. A. ISBN 84-335-5804-8..
- Gola, G., Negri, G. y Cappeletti, C. 1965. Tratado de Botánica. 2. edizioa. Editorial Labor S.A., Bartzelona, 1110 orr.
- Strassburger, E. 1994. Tratado de Botánica. 8. edizioa. Omega, Bartzelona, 1088 orr.
