Edukira joan

Adèle Daminois

Wikipedia, Entziklopedia askea
Adèle Daminois
Bizitza
Jaiotzako izen-deiturakAngélique-Adèle Huvey
JaiotzaClermont, 1785eko abenduaren 21a
Herrialdea Frantzia
HeriotzaParisko 10. barrutia, 1876ko martxoaren 4a (90 urte)
Familia
Seme-alabak
Hezkuntza
Hizkuntzakfrantsesa
Jarduerak
Jarduerakantzerkigilea eta idazlea
Izengoitia(k)Mme Daminois eta Adèle Daminois

Angélique Adèle Huvey, ezkondu ondorengo abizenez Daminois, (Clermont, 1785eko abenduaren 21a – Paris, 1876ko martxoaren 4a)[1] frantziar eleberrigile eta antzerkigilea izan zen.

Jacques Maximilien Huvey erregearen kontseilari eta Clermonteko ur eta basoen arduradunaren eta bere emazte Marie Françoise Michèle Thomasen alaba, Angélique Adèle Huvey 1785eko abenduaren 21ean jaio zen Clermonten, Pikardian. Jaio eta bi egunera bataiatu zuten[2].

1804an Pierre François Daminoisekin ezkondu zen eta idazlanak sinatzeko senarraren abizena erabiltzen hasi zen.

Emakumeen emantzipazioaren aldeko eta emakumeek enplegu eta ohoreeak lortzearen aldeko artikulu ugarirengatik egin zen ezaguna[3], eta eta Arteen Ateneoan eman zituen hitzaldiengatik ere bai[4].

  • Léontine de Werteling (bi liburukitan, 1819)
  • Maria (1819)
  • Alfred et Zaïda (hiru liburukitan, 1821)
  • Mareska et Oscar (lau liburukitan, 1823)
  • La Chasse au renard (Amable de Saint-Hilairerekin batera, 1823)
  • Lydie, ou la Créole (hiru liburukitan, 1824)
  • Charles, ou le Fils naturel (lau liburukitan, 1825)
  • Alaïs, ou la Vierge de Ténédos (1826)
  • Le Cloître au XIXe siècle (1826)
  • Mes souvenirs, ou Choix d'anecdotes (1827)
  • Une mosaïque (bi liburukitan, 1832)
  • Le Prisonnier de Gisors (1834)
  • Une âme d'enfer (1838)

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. ↑ (Frantsesez) «Acte de décès à Paris 10e, n° 1123, vue 10/31» Paris Archives (kontsulta data: 2025-01-19).[Betiko hautsitako esteka]
  2. ↑ (Frantsesez) «Acte de baptême d'Angélique Adèle Huvey» Registre paroissial de Clermont (1766-1791), 5MI1062 (Archives départementales de l'Oise): 467. (kontsulta data: 2025-01-19).
  3. ↑ (Frantsesez) Omacini, Lucia. (2003). Le Roman épistolaire français au tournant des Lumières. Paris: Honoré Champion, 247 or. ISBN 2745309595..
  4. ↑ (Frantsesez) Dreyfus, Camille; Berthelot, André. (1886). La Grande encyclopédie. 13, 812 or..

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]