| Formas no personales (verboides) |
| Infinitivo activo |
explicāre, explicāvisse, explicuisse |
| Infinitivo pasivo |
explicārī |
| Participio activo |
explicāns, explicātūrus, explicitūrus |
| Participio pasivo |
explicandus, explicātus, explicitus |
| Gerundio |
explicandī, explicandō, explicandum |
| Supino |
explicātum, explicitum, explicātū, explicitū |
| Formas personales |
| Modo indicativo |
|
ego |
tū |
is, ea, id |
nōs |
vōs |
eī, eae, ea |
| Presente |
ego explicō |
tū explicās |
is, ea, id explicat |
nōs explicāmus |
vōs explicātis |
eī, eae, ea explicant |
| Pretérito imperfecto |
ego explicābam |
tū explicābās |
is, ea, id explicābat |
nōs explicābāmus |
vōs explicābātis |
eī, eae, ea explicābant |
| Futuro |
ego explicābō |
tū explicābis |
is, ea, id explicābit |
nōs explicābimus |
vōs explicābitis |
eī, eae, ea explicābunt |
| Pretérito perfecto |
ego explicāvī, explicuī |
tū explicāvistī, explicuistī |
is, ea, id explicāvit, explicuit |
nōs explicāvimus, explicuimus |
vōs explicāvistis, explicuistis |
eī, eae, ea explicāvērunt, explicuērunt, explicāvēre, explicuēre |
| Pretérito pluscuamperfecto |
ego explicāveram, explicueram |
tū explicāverās, explicuerās |
is, ea, id explicāverat, explicuerat |
nōs explicāverāmus, explicuerāmus |
vōs explicāverātis, explicuerātis |
eī, eae, ea explicāverant, explicuerant |
| Futuro perfecto |
ego explicāverō, explicuerō |
tū explicāveris, explicueris |
is, ea, id explicāverit, explicuerit |
nōs explicāverimus, explicuerimus |
vōs explicāveritis, explicueritis |
eī, eae, ea explicāverint, explicuerint |
| Presente pasivo |
ego explicor |
tū explicāris, explicāre |
is, ea, id explicātur |
nōs explicāmur |
vōs explicāminī |
eī, eae, ea explicantur |
| Pretérito imperfecto pasivo |
ego explicābar |
tū explicābāris, explicābāre |
is, ea, id explicābātur |
nōs explicābāmur |
vōs explicābāminī |
eī, eae, ea explicābantur |
| Futuro pasivo |
ego explicābor |
tū explicāberis, explicābere |
is, ea, id explicābitur |
nōs explicābimur |
vōs explicābiminī |
eī, eae, ea explicābuntur |
| Modo subjuntivo |
|
ut ego |
ut tū |
ut is, ut ea, ut id |
ut nōs |
ut vōs |
ut eī, ut eae, ut ea |
| Presente |
ut ego explicem |
ut tū explicēs |
ut is, ut ea, ut id explicet |
ut nōs explicēmus |
ut vōs explicētis |
ut eī, ut eae, ut ea explicent |
| Pretérito imperfecto |
ut ego explicārem |
ut tū explicārēs |
ut is, ut ea, ut id explicāret |
ut nōs explicārēmus |
ut vōs explicārētis |
ut eī, ut eae, ut ea explicārent |
| Pretérito perfecto |
ut ego explicāverim, explicuerim |
ut tū explicāverīs, explicuerīs |
ut is, ut ea, ut id explicāverit, explicuerit |
ut nōs explicāverīmus, explicuerīmus |
ut vōs explicāverītis, explicuerītis |
ut eī, ut eae, ut ea explicāverint, explicuerint |
| Pretérito pluscuamperfecto |
ut ego explicāvissem, explicuissem |
ut tū explicāvissēs, explicuissēs |
ut is, ut ea, ut id explicāvisset, explicuisset |
ut nōs explicāvissēmus, explicuissēmus |
ut vōs explicāvissētis, explicuissētis |
ut eī, ut eae, ut ea explicāvissent, explicuissent |
| Presente pasivo |
ut ego explicer |
ut tū explicēris, explicēre |
ut is, ut ea, ut id explicētur |
ut nōs explicēmur |
ut vōs explicēminī |
ut eī, ut eae, ut ea explicentur |
| Pretérito imperfecto pasivo |
ut ego explicārer |
ut tū explicārēris, explicārēre |
ut is, ut ea, ut id explicārētur |
ut nōs explicārēmur |
ut vōs explicārēminī |
ut eī, ut eae, ut ea explicārentur |
| Modo imperativo |
|
― |
(tū) |
(is, ea, id) |
― |
(vōs) |
(eī, eae, ea) |
| Presente |
― ― |
(tū) explicā |
(is, ea, id) ― |
― ― |
(vōs) explicāte |
(eī, eae, ea) ― |
| Futuro |
― ― |
(tū) explicātō |
(is, ea, id) explicātō |
― ― |
(vōs) explicātōte |
(eī, eae, ea) explicantō |
| Presente pasivo |
― ― |
(tū) explicāre |
(is, ea, id) ― |
― ― |
(vōs) explicāminī |
(eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo |
― ― |
(tū) explicātor |
(is, ea, id) explicātor |
― ― |
(vōs) ― |
(eī, eae, ea) explicantor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad |
|
