Ir al contenido

beccus

De Wikcionario, el diccionario libre
beccus
clásico (AFI) /ˈbek.kus/
eclesiástico (AFI) /ˈbek.kus/
silabación bec-cus
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima ek.kus

Etimología

[editar]

Del galo *bekkos, del protocéltico *bekkos, y este del protoindoeuropeo *bak-.

Sustantivo masculino

[editar]
1 Zootomía
Pico1.
  • Sinónimo: rostrum (común, mayoritario).

Descendientes

[editar]
Descendientes de «beccus» [▲▼]

Véase también

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de beccus, beccī  tipo: segunda declinación [▲▼]
Singular Plural
Nominativo sg. beccus pl. beccī
Genitivo sg. beccī pl. beccōrum
Dativo sg. beccō pl. beccīs
Acusativo sg. beccum pl. beccōs
Ablativo sg. beccō pl. beccīs
Vocativo sg. becce pl. beccī

Referencias y notas

[editar]