Saltu al enhavo

Pierre Bonnard

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Pierre Bonnard
Persona informo
Pierre Bonnard
Naskiĝo 3-an de oktobro 1867 (1867-10-03)
en Fontenay-aux-Roses
Morto 23-an de januaro 1947 (1947-01-23) (79-jaraĝa)
en Le Cannet
Tombo Notre Dame des Anges Cemetery (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Etno francoj vd
Lingvoj franca vd
Ŝtataneco Francio Redakti la valoron en Wikidata vd
Alma mater Lycée Condorcet
liceo Louis-le-Grand
Académie Julian
lycée Michelet (mul) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Subskribo Pierre Bonnard
Memorigilo Pierre Bonnard
Familio
Edz(in)o Marthe Bonnard Redakti la valoron en Wikidata vd
Profesio
Okupo pentristo • ilustristo • litografisto • vidartisto • presisto • skulptisto • presgravuristo • artisto Redakti la valoron en Wikidata vd
Laborkampo pentrado vd
Aktiva en Alĝerio • Belgio • Le Cannet • Parizo • Saint-Tropez • Trouville-sur-Mer • Hamburgo • Italio • Hispanio • Tunizio • Unuiĝinta Reĝlando • Picburgo vd
Aktiva dum 1889–1947 vd
Verkado
Verkoj Nude against the light ❦
Dining Room in the Country vd
vd Fonto: Vikidatumoj
v • d • r

Pierre Bonnard (naskiĝis la  3-an de oktobro 1867 en Fontenay-aux-Roses, mortis la 23-an de januaro 1947 en Le Cannet) estis franca pentristo.

Biografio

[redakti | redakti fonton]

Li studis juron kaj estis membro de la grupo Nabis kun Vuillard, Valloton kaj multaj aliaj. Li komence estis influita de impresionismo: Moulin Rouge, Jardin de Paris (1896), Le fiacre (1898).

Kvankam li poste daŭre faris aŭdiciojn kaj portretojn, li komencis pentri scenojn de familia vivo, ĝardenoj kaj banoj.

Precipe en siaj neanimitaj komponaĵoj kaj nudaj virinoj, li atingas belajn lum-mallumajn efikojn, provizante ĉi tiujn subjektojn per subtilaj nuancoj: Nu à contre-jour (1919), Ambroise Vollard (1920), Sourire (1920), La toilette (1922), Le jardin. Li estas aŭtoro de multnombraj grafikaĵoj: litografioj, libroj kaj afiŝoj.

La revolucioj en pentrarto dum la tempo de Bonnard preskaŭ ne efikis al li, kondiĉe ke li restis ligita al puraj plastikaj valoroj. La pentristoj prenis la kontraŭan vojon, tamen, ĉar ili admiris lian stilon kaj havis grandan influon sur la sekvantoj de la lirika abstraktado.

Kvin pentristoj (1902-1903).
De maldekstre dekstren: staranta, aŭtoro (Félix Vallotton); sidantaj, Pierre Bonnard, Édouard Vuillard kaj Charles Cottet; kaj staranta, Ker-Xavier Roussel

Vidu ankaŭ

[redakti | redakti fonton]