Jump to content

مصر

From Wiktionary, the free dictionary
See also: مضر

Arabic

[edit]
Arabic Wikipedia has an article on:
Wikipedia ar

Etymology 1.1

[edit]

    From a common Semitic source; compare Hebrew מִצְרַיִם (miṣráyim), Ugaritic 𐎎𐎕𐎗𐎎 (mṣrm /⁠Miṣrāma⁠/), and Akkadian 𒆳𒈪𒄑𒊑 (KURmi-iṣ-ri /⁠Miṣri⁠/) or 𒆳𒈬𒀫 (KURmu-ṣur /⁠Muṣur⁠/). The ending in Hebrew and Ugaritic is the standard dual form, perhaps related to the ancient conceptualization of Egypt as two realms: Upper Egypt and Lower Egypt. Conflated with the root م ص ر (m ṣ r) in some senses (see below).

    The sense of Cairo stems from the earlier settlement مِصْرُ الفُسْطَاط (miṣru l-fusṭāṭ, “the Civil Center of Assembly”, literally “of the large camel-hair tents, assembly halls”) that was incorporated into Cairo.

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): /misˤr/
    • Audio:(file)

    Proper noun

    [edit]

    مِصْر • (miṣr) f

    1. Egypt (a country in North Africa and West Asia)
    2. (dialectal, Egypt) Cairo (the capital and largest city of Egypt)
    Declension
    [edit]
    Declension of noun مِصْر (miṣr)
    singular basic singular diptote
    indefinite definite construct
    informal — مِصْر
    miṣr
    —
    nominative — مِصْرُ
    miṣru
    —
    accusative — مِصْرَ
    miṣra
    —
    genitive — مِصْرَ
    miṣra
    —
    Derived terms
    [edit]
    Descendants
    [edit]

    Etymology 1.2

    [edit]

      Verb

      [edit]

      مَصَّرَ • (maṣṣara) II (non-past يُمَصِّرُ (yumaṣṣiru), verbal noun تَمْصِير (tamṣīr))

      1. (transitive) to make Egyptian, to Egyptianize
      Conjugation
      [edit]
      Conjugation of مَصَّرَ (II, sound, full passive, verbal noun تَمْصِير)
      verbal noun
      الْمَصْدَر
      تَمْصِير
      tamṣīr
      active participle
      اِسْم الْفَاعِل
      مُمَصِّر
      mumaṣṣir
      passive participle
      اِسْم الْمَفْعُول
      مُمَصَّر
      mumaṣṣar
      active voice
      الْفِعْل الْمَعْلُوم
      singular
      الْمُفْرَد
      dual
      الْمُثَنَّى
      plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      past indicative
      (perfect)
      الْمَاضِي
      m مَصَّرْتُ
      maṣṣartu
      مَصَّرْتَ
      maṣṣarta
      مَصَّرَ
      maṣṣara
      مَصَّرْنَا
      maṣṣarnā
      مَصَّرْتُمَا
      maṣṣartumā
      مَصَّرَا
      maṣṣarā
      مَصَّرْنَا
      maṣṣarnā
      مَصَّرْتُمْ
      maṣṣartum
      مَصَّرُوا
      maṣṣarū
      f مَصَّرْتِ
      maṣṣarti
      مَصَّرَتْ
      maṣṣarat
      مَصَّرَتَا
      maṣṣaratā
      مَصَّرْتُنَّ
      maṣṣartunna
      مَصَّرْنَ
      maṣṣarna
      non-past indicative
      (imperfect)
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
      m أُمَصِّرُ
      ʔumaṣṣiru
      تُمَصِّرُ
      tumaṣṣiru
      يُمَصِّرُ
      yumaṣṣiru
      نُمَصِّرُ
      numaṣṣiru
      تُمَصِّرَانِ
      tumaṣṣirāni
      يُمَصِّرَانِ
      yumaṣṣirāni
      نُمَصِّرُ
      numaṣṣiru
      تُمَصِّرُونَ
      tumaṣṣirūna
      يُمَصِّرُونَ
      yumaṣṣirūna
      f تُمَصِّرِينَ
      tumaṣṣirīna
      تُمَصِّرُ
      tumaṣṣiru
      تُمَصِّرَانِ
      tumaṣṣirāni
      تُمَصِّرْنَ
      tumaṣṣirna
      يُمَصِّرْنَ
      yumaṣṣirna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
      m أُمَصِّرَ
      ʔumaṣṣira
      تُمَصِّرَ
      tumaṣṣira
      يُمَصِّرَ
      yumaṣṣira
      نُمَصِّرَ
      numaṣṣira
      تُمَصِّرَا
      tumaṣṣirā
      يُمَصِّرَا
      yumaṣṣirā
      نُمَصِّرَ
      numaṣṣira
      تُمَصِّرُوا
      tumaṣṣirū
      يُمَصِّرُوا
      yumaṣṣirū
      f تُمَصِّرِي
      tumaṣṣirī
      تُمَصِّرَ
      tumaṣṣira
      تُمَصِّرَا
      tumaṣṣirā
      تُمَصِّرْنَ
      tumaṣṣirna
      يُمَصِّرْنَ
      yumaṣṣirna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
      m أُمَصِّرْ
      ʔumaṣṣir
      تُمَصِّرْ
      tumaṣṣir
      يُمَصِّرْ
      yumaṣṣir
      نُمَصِّرْ
      numaṣṣir
      تُمَصِّرَا
      tumaṣṣirā
      يُمَصِّرَا
      yumaṣṣirā
      نُمَصِّرْ
      numaṣṣir
      تُمَصِّرُوا
      tumaṣṣirū
      يُمَصِّرُوا
      yumaṣṣirū
      f تُمَصِّرِي
      tumaṣṣirī
      تُمَصِّرْ
      tumaṣṣir
      تُمَصِّرَا
      tumaṣṣirā
      تُمَصِّرْنَ
      tumaṣṣirna
      يُمَصِّرْنَ
      yumaṣṣirna
      imperative
      الْأَمْر
      m مَصِّرْ
      maṣṣir
      مَصِّرَا
      maṣṣirā
      مَصِّرُوا
      maṣṣirū
      f مَصِّرِي
      maṣṣirī
      مَصِّرْنَ
      maṣṣirna
      passive voice
      الْفِعْل الْمَجْهُول
      singular
      الْمُفْرَد
      dual
      الْمُثَنَّى
      plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      past indicative
      (perfect)
      الْمَاضِي
      m مُصِّرْتُ
      muṣṣirtu
      مُصِّرْتَ
      muṣṣirta
      مُصِّرَ
      muṣṣira
      مُصِّرْنَا
      muṣṣirnā
      مُصِّرْتُمَا
      muṣṣirtumā
      مُصِّرَا
      muṣṣirā
      مُصِّرْنَا
      muṣṣirnā
      مُصِّرْتُمْ
      muṣṣirtum
      مُصِّرُوا
      muṣṣirū
      f مُصِّرْتِ
      muṣṣirti
      مُصِّرَتْ
      muṣṣirat
      مُصِّرَتَا
      muṣṣiratā
      مُصِّرْتُنَّ
      muṣṣirtunna
      مُصِّرْنَ
      muṣṣirna
      non-past indicative
      (imperfect)
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
      m أُمَصَّرُ
      ʔumaṣṣaru
      تُمَصَّرُ
      tumaṣṣaru
      يُمَصَّرُ
      yumaṣṣaru
      نُمَصَّرُ
      numaṣṣaru
      تُمَصَّرَانِ
      tumaṣṣarāni
      يُمَصَّرَانِ
      yumaṣṣarāni
      نُمَصَّرُ
      numaṣṣaru
      تُمَصَّرُونَ
      tumaṣṣarūna
      يُمَصَّرُونَ
      yumaṣṣarūna
      f تُمَصَّرِينَ
      tumaṣṣarīna
      تُمَصَّرُ
      tumaṣṣaru
      تُمَصَّرَانِ
      tumaṣṣarāni
      تُمَصَّرْنَ
      tumaṣṣarna
      يُمَصَّرْنَ
      yumaṣṣarna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
      m أُمَصَّرَ
      ʔumaṣṣara
      تُمَصَّرَ
      tumaṣṣara
      يُمَصَّرَ
      yumaṣṣara
      نُمَصَّرَ
      numaṣṣara
      تُمَصَّرَا
      tumaṣṣarā
      يُمَصَّرَا
      yumaṣṣarā
      نُمَصَّرَ
      numaṣṣara
      تُمَصَّرُوا
      tumaṣṣarū
      يُمَصَّرُوا
      yumaṣṣarū
      f تُمَصَّرِي
      tumaṣṣarī
      تُمَصَّرَ
      tumaṣṣara
      تُمَصَّرَا
      tumaṣṣarā
      تُمَصَّرْنَ
      tumaṣṣarna
      يُمَصَّرْنَ
      yumaṣṣarna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
      m أُمَصَّرْ
      ʔumaṣṣar
      تُمَصَّرْ
      tumaṣṣar
      يُمَصَّرْ
      yumaṣṣar
      نُمَصَّرْ
      numaṣṣar
      تُمَصَّرَا
      tumaṣṣarā
      يُمَصَّرَا
      yumaṣṣarā
      نُمَصَّرْ
      numaṣṣar
      تُمَصَّرُوا
      tumaṣṣarū
      يُمَصَّرُوا
      yumaṣṣarū
      f تُمَصَّرِي
      tumaṣṣarī
      تُمَصَّرْ
      tumaṣṣar
      تُمَصَّرَا
      tumaṣṣarā
      تُمَصَّرْنَ
      tumaṣṣarna
      يُمَصَّرْنَ
      yumaṣṣarna
      Derived terms
      [edit]

      Etymology 2.1

      [edit]
        Root
        م ص ر (m ṣ r)
        3 terms

        Compare Hebrew מֵצַר (metsár). Some senses may have been partially influenced by the name of the North African region.

        Noun

        [edit]

        مِصْر • (miṣr) m (plural أَمْصَار (ʔamṣār))

        1. border, boundary, limit, march, neighboring territory
        2. separate area, district, province, city-state
        3. big city, metropolis, capital
        4. garrison town, a military fort, an incorporated area; a colony often to establish regional control, a civilizing or cultural settlement
          1. (in the dual) Kufa and Basra
          2. (in the dual) Fustat and Kairouan
        Declension
        [edit]
        Declension of noun مِصْر (miṣr)
        singular basic singular triptote
        indefinite definite construct
        informal مِصْر
        miṣr
        الْمِصْر
        al-miṣr
        مِصْر
        miṣr
        nominative مِصْرٌ
        miṣrun
        الْمِصْرُ
        al-miṣru
        مِصْرُ
        miṣru
        accusative مِصْرًا
        miṣran
        الْمِصْرَ
        al-miṣra
        مِصْرَ
        miṣra
        genitive مِصْرٍ
        miṣrin
        الْمِصْرِ
        al-miṣri
        مِصْرِ
        miṣri
        dual indefinite definite construct
        informal مِصْرَيْن
        miṣrayn
        الْمِصْرَيْن
        al-miṣrayn
        مِصْرَيْ
        miṣray
        nominative مِصْرَانِ
        miṣrāni
        الْمِصْرَانِ
        al-miṣrāni
        مِصْرَا
        miṣrā
        accusative مِصْرَيْنِ
        miṣrayni
        الْمِصْرَيْنِ
        al-miṣrayni
        مِصْرَيْ
        miṣray
        genitive مِصْرَيْنِ
        miṣrayni
        الْمِصْرَيْنِ
        al-miṣrayni
        مِصْرَيْ
        miṣray
        plural basic broken plural triptote
        indefinite definite construct
        informal أَمْصَار
        ʔamṣār
        الْأَمْصَار
        al-ʔamṣār
        أَمْصَار
        ʔamṣār
        nominative أَمْصَارٌ
        ʔamṣārun
        الْأَمْصَارُ
        al-ʔamṣāru
        أَمْصَارُ
        ʔamṣāru
        accusative أَمْصَارًا
        ʔamṣāran
        الْأَمْصَارَ
        al-ʔamṣāra
        أَمْصَارَ
        ʔamṣāra
        genitive أَمْصَارٍ
        ʔamṣārin
        الْأَمْصَارِ
        al-ʔamṣāri
        أَمْصَارِ
        ʔamṣāri
        Derived terms
        [edit]
        • مَصَّرَ (maṣṣara, “to found (a city), to settle; to urbanize”)
        • تَمَصَّرَ (tamaṣṣara, “to become a city”)

        Etymology 2.2

        [edit]

          Verb

          [edit]

          مَصَّرَ • (maṣṣara) II (non-past يُمَصِّرُ (yumaṣṣiru), verbal noun تَمْصِير (tamṣīr))

          1. (transitive) to build or found (a city), to settle or people (a region), to colonize; to civilize
            Synonyms: اِسْتَعْمَرَ (istaʕmara), اِسْتَوْطَنَ (istawṭana)
          Conjugation
          [edit]
          Conjugation of مَصَّرَ (II, sound, full passive, verbal noun تَمْصِير)
          verbal noun
          الْمَصْدَر
          تَمْصِير
          tamṣīr
          active participle
          اِسْم الْفَاعِل
          مُمَصِّر
          mumaṣṣir
          passive participle
          اِسْم الْمَفْعُول
          مُمَصَّر
          mumaṣṣar
          active voice
          الْفِعْل الْمَعْلُوم
          singular
          الْمُفْرَد
          dual
          الْمُثَنَّى
          plural
          الْجَمْع
          1st person
          الْمُتَكَلِّم
          2nd person
          الْمُخَاطَب
          3rd person
          الْغَائِب
          1st person
          الْمُتَكَلِّم
          2nd person
          الْمُخَاطَب
          3rd person
          الْغَائِب
          1st person
          الْمُتَكَلِّم
          2nd person
          الْمُخَاطَب
          3rd person
          الْغَائِب
          past indicative
          (perfect)
          الْمَاضِي
          m مَصَّرْتُ
          maṣṣartu
          مَصَّرْتَ
          maṣṣarta
          مَصَّرَ
          maṣṣara
          مَصَّرْنَا
          maṣṣarnā
          مَصَّرْتُمَا
          maṣṣartumā
          مَصَّرَا
          maṣṣarā
          مَصَّرْنَا
          maṣṣarnā
          مَصَّرْتُمْ
          maṣṣartum
          مَصَّرُوا
          maṣṣarū
          f مَصَّرْتِ
          maṣṣarti
          مَصَّرَتْ
          maṣṣarat
          مَصَّرَتَا
          maṣṣaratā
          مَصَّرْتُنَّ
          maṣṣartunna
          مَصَّرْنَ
          maṣṣarna
          non-past indicative
          (imperfect)
          الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
          m أُمَصِّرُ
          ʔumaṣṣiru
          تُمَصِّرُ
          tumaṣṣiru
          يُمَصِّرُ
          yumaṣṣiru
          نُمَصِّرُ
          numaṣṣiru
          تُمَصِّرَانِ
          tumaṣṣirāni
          يُمَصِّرَانِ
          yumaṣṣirāni
          نُمَصِّرُ
          numaṣṣiru
          تُمَصِّرُونَ
          tumaṣṣirūna
          يُمَصِّرُونَ
          yumaṣṣirūna
          f تُمَصِّرِينَ
          tumaṣṣirīna
          تُمَصِّرُ
          tumaṣṣiru
          تُمَصِّرَانِ
          tumaṣṣirāni
          تُمَصِّرْنَ
          tumaṣṣirna
          يُمَصِّرْنَ
          yumaṣṣirna
          subjunctive
          الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
          m أُمَصِّرَ
          ʔumaṣṣira
          تُمَصِّرَ
          tumaṣṣira
          يُمَصِّرَ
          yumaṣṣira
          نُمَصِّرَ
          numaṣṣira
          تُمَصِّرَا
          tumaṣṣirā
          يُمَصِّرَا
          yumaṣṣirā
          نُمَصِّرَ
          numaṣṣira
          تُمَصِّرُوا
          tumaṣṣirū
          يُمَصِّرُوا
          yumaṣṣirū
          f تُمَصِّرِي
          tumaṣṣirī
          تُمَصِّرَ
          tumaṣṣira
          تُمَصِّرَا
          tumaṣṣirā
          تُمَصِّرْنَ
          tumaṣṣirna
          يُمَصِّرْنَ
          yumaṣṣirna
          jussive
          الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
          m أُمَصِّرْ
          ʔumaṣṣir
          تُمَصِّرْ
          tumaṣṣir
          يُمَصِّرْ
          yumaṣṣir
          نُمَصِّرْ
          numaṣṣir
          تُمَصِّرَا
          tumaṣṣirā
          يُمَصِّرَا
          yumaṣṣirā
          نُمَصِّرْ
          numaṣṣir
          تُمَصِّرُوا
          tumaṣṣirū
          يُمَصِّرُوا
          yumaṣṣirū
          f تُمَصِّرِي
          tumaṣṣirī
          تُمَصِّرْ
          tumaṣṣir
          تُمَصِّرَا
          tumaṣṣirā
          تُمَصِّرْنَ
          tumaṣṣirna
          يُمَصِّرْنَ
          yumaṣṣirna
          imperative
          الْأَمْر
          m مَصِّرْ
          maṣṣir
          مَصِّرَا
          maṣṣirā
          مَصِّرُوا
          maṣṣirū
          f مَصِّرِي
          maṣṣirī
          مَصِّرْنَ
          maṣṣirna
          passive voice
          الْفِعْل الْمَجْهُول
          singular
          الْمُفْرَد
          dual
          الْمُثَنَّى
          plural
          الْجَمْع
          1st person
          الْمُتَكَلِّم
          2nd person
          الْمُخَاطَب
          3rd person
          الْغَائِب
          1st person
          الْمُتَكَلِّم
          2nd person
          الْمُخَاطَب
          3rd person
          الْغَائِب
          1st person
          الْمُتَكَلِّم
          2nd person
          الْمُخَاطَب
          3rd person
          الْغَائِب
          past indicative
          (perfect)
          الْمَاضِي
          m مُصِّرْتُ
          muṣṣirtu
          مُصِّرْتَ
          muṣṣirta
          مُصِّرَ
          muṣṣira
          مُصِّرْنَا
          muṣṣirnā
          مُصِّرْتُمَا
          muṣṣirtumā
          مُصِّرَا
          muṣṣirā
          مُصِّرْنَا
          muṣṣirnā
          مُصِّرْتُمْ
          muṣṣirtum
          مُصِّرُوا
          muṣṣirū
          f مُصِّرْتِ
          muṣṣirti
          مُصِّرَتْ
          muṣṣirat
          مُصِّرَتَا
          muṣṣiratā
          مُصِّرْتُنَّ
          muṣṣirtunna
          مُصِّرْنَ
          muṣṣirna
          non-past indicative
          (imperfect)
          الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
          m أُمَصَّرُ
          ʔumaṣṣaru
          تُمَصَّرُ
          tumaṣṣaru
          يُمَصَّرُ
          yumaṣṣaru
          نُمَصَّرُ
          numaṣṣaru
          تُمَصَّرَانِ
          tumaṣṣarāni
          يُمَصَّرَانِ
          yumaṣṣarāni
          نُمَصَّرُ
          numaṣṣaru
          تُمَصَّرُونَ
          tumaṣṣarūna
          يُمَصَّرُونَ
          yumaṣṣarūna
          f تُمَصَّرِينَ
          tumaṣṣarīna
          تُمَصَّرُ
          tumaṣṣaru
          تُمَصَّرَانِ
          tumaṣṣarāni
          تُمَصَّرْنَ
          tumaṣṣarna
          يُمَصَّرْنَ
          yumaṣṣarna
          subjunctive
          الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
          m أُمَصَّرَ
          ʔumaṣṣara
          تُمَصَّرَ
          tumaṣṣara
          يُمَصَّرَ
          yumaṣṣara
          نُمَصَّرَ
          numaṣṣara
          تُمَصَّرَا
          tumaṣṣarā
          يُمَصَّرَا
          yumaṣṣarā
          نُمَصَّرَ
          numaṣṣara
          تُمَصَّرُوا
          tumaṣṣarū
          يُمَصَّرُوا
          yumaṣṣarū
          f تُمَصَّرِي
          tumaṣṣarī
          تُمَصَّرَ
          tumaṣṣara
          تُمَصَّرَا
          tumaṣṣarā
          تُمَصَّرْنَ
          tumaṣṣarna
          يُمَصَّرْنَ
          yumaṣṣarna
          jussive
          الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
          m أُمَصَّرْ
          ʔumaṣṣar
          تُمَصَّرْ
          tumaṣṣar
          يُمَصَّرْ
          yumaṣṣar
          نُمَصَّرْ
          numaṣṣar
          تُمَصَّرَا
          tumaṣṣarā
          يُمَصَّرَا
          yumaṣṣarā
          نُمَصَّرْ
          numaṣṣar
          تُمَصَّرُوا
          tumaṣṣarū
          يُمَصَّرُوا
          yumaṣṣarū
          f تُمَصَّرِي
          tumaṣṣarī
          تُمَصَّرْ
          tumaṣṣar
          تُمَصَّرَا
          tumaṣṣarā
          تُمَصَّرْنَ
          tumaṣṣarna
          يُمَصَّرْنَ
          yumaṣṣarna
          Derived terms
          [edit]

          Etymology 3

          [edit]
          Root
          ص ر ر (ṣ r r)
          5 terms

            Derived from the active participle of أَصَرّ (ʔaṣarr, “to persist in”).

            Adjective

            [edit]

            مُصِرّ • (muṣirr) (feminine مُصِرَّة (muṣirra), masculine plural مُصِرُّون (muṣirrūn), feminine plural مُصِرَّات (muṣirrāt))

            1. insistent
            Declension
            [edit]
            Declension of adjective مُصِرّ (muṣirr)
            singular masculine feminine
            basic singular triptote singular triptote in ـَة (-a)
            indefinite definite indefinite definite
            informal مُصِرّ
            muṣirr
            الْمُصِرّ
            al-muṣirr
            مُصِرَّة
            muṣirra
            الْمُصِرَّة
            al-muṣirra
            nominative مُصِرٌّ
            muṣirrun
            الْمُصِرُّ
            al-muṣirru
            مُصِرَّةٌ
            muṣirratun
            الْمُصِرَّةُ
            al-muṣirratu
            accusative مُصِرًّا
            muṣirran
            الْمُصِرَّ
            al-muṣirra
            مُصِرَّةً
            muṣirratan
            الْمُصِرَّةَ
            al-muṣirrata
            genitive مُصِرٍّ
            muṣirrin
            الْمُصِرِّ
            al-muṣirri
            مُصِرَّةٍ
            muṣirratin
            الْمُصِرَّةِ
            al-muṣirrati
            dual masculine feminine
            indefinite definite indefinite definite
            informal مُصِرَّيْن
            muṣirrayn
            الْمُصِرَّيْن
            al-muṣirrayn
            مُصِرَّتَيْن
            muṣirratayn
            الْمُصِرَّتَيْن
            al-muṣirratayn
            nominative مُصِرَّانِ
            muṣirrāni
            الْمُصِرَّانِ
            al-muṣirrāni
            مُصِرَّتَانِ
            muṣirratāni
            الْمُصِرَّتَانِ
            al-muṣirratāni
            accusative مُصِرَّيْنِ
            muṣirrayni
            الْمُصِرَّيْنِ
            al-muṣirrayni
            مُصِرَّتَيْنِ
            muṣirratayni
            الْمُصِرَّتَيْنِ
            al-muṣirratayni
            genitive مُصِرَّيْنِ
            muṣirrayni
            الْمُصِرَّيْنِ
            al-muṣirrayni
            مُصِرَّتَيْنِ
            muṣirratayni
            الْمُصِرَّتَيْنِ
            al-muṣirratayni
            plural masculine feminine
            sound masculine plural sound feminine plural
            indefinite definite indefinite definite
            informal مُصِرِّين
            muṣirrīn
            الْمُصِرِّين
            al-muṣirrīn
            مُصِرَّات
            muṣirrāt
            الْمُصِرَّات
            al-muṣirrāt
            nominative مُصِرُّونَ
            muṣirrūna
            الْمُصِرُّونَ
            al-muṣirrūna
            مُصِرَّاتٌ
            muṣirrātun
            الْمُصِرَّاتُ
            al-muṣirrātu
            accusative مُصِرِّينَ
            muṣirrīna
            الْمُصِرِّينَ
            al-muṣirrīna
            مُصِرَّاتٍ
            muṣirrātin
            الْمُصِرَّاتِ
            al-muṣirrāti
            genitive مُصِرِّينَ
            muṣirrīna
            الْمُصِرِّينَ
            al-muṣirrīna
            مُصِرَّاتٍ
            muṣirrātin
            الْمُصِرَّاتِ
            al-muṣirrāti

            References

            [edit]
            • Wehr, Hans (1979), “مصر”, in J. Milton Cowan, editor, A Dictionary of Modern Written Arabic, 4th edition, Ithaca, NY: Spoken Language Services, →ISBN

            Egyptian Arabic

            [edit]
            Egyptian Arabic Wikipedia has an article on:
            Wikipedia arz

            Etymology

            [edit]

            Inherited from Arabic مِصْر (miṣr). The sense of Cairo comes from the earlier settlement مِصْر الْفُسْطَاطِ (miṣr al-fusṭāṭi, “the Civil Center of Assembly”) that was incorporated into Cairo.

            Pronunciation

            [edit]
            • IPA(key): /masˤr/, [mɑsˤɾ]

            Proper noun

            [edit]

            مصر • (maṣr) f

            1. Egypt (a country in North Africa and West Asia)
            2. (informal) Cairo (the capital city of Egypt)
              Synonym: القاهرة (il-qāhira)

            Derived terms

            [edit]

            Descendants

            [edit]

            Hijazi Arabic

            [edit]
            مَصُر
            عَلَم مَصُر

            Etymology 1

            [edit]

              Inherited from Arabic مِصْر (miṣr).

              Pronunciation

              [edit]
              • IPA(key): /ma.sˤur/, [ma.sˤʊr]

              Proper noun

              [edit]

              مَصُر • (maṣur) f

              1. Egypt (a country in North Africa and West Asia)
              [edit]

              Etymology 2

              [edit]

              From Arabic مُصِرّ (muṣirr).

              Pronunciation

              [edit]
              • IPA(key): /mu.sˤirr/, [mʊ.sˤɪrr]

              Adjective

              [edit]

              مُصِرّ • (muṣirr) (feminine مُصِرَّة (muṣirra), common plural مُصِرِّين (muṣirrīn))

              1. persistent
              2. determined, insistent

              Moroccan Arabic

              [edit]

              Etymology

              [edit]

                Inherited from Arabic مِصْر (miṣr).

                Pronunciation

                [edit]

                Proper noun

                [edit]

                مِصْر • (miṣr) f

                1. Egypt (a country in North Africa and West Asia)

                Derived terms

                [edit]

                Ottoman Turkish

                [edit]

                Alternative forms

                [edit]

                Etymology

                [edit]

                  Borrowed from Arabic مِصْر (miṣr).

                  Proper noun

                  [edit]

                  مصر • (Mısır)

                  1. Egypt (a country in North Africa and West Asia)

                  Derived terms

                  [edit]

                  Descendants

                  [edit]

                  Noun

                  [edit]

                  مصر • (mısır)

                  1. maize, corn

                  Declension

                  [edit]
                  Declension of مصر (mısır)
                  singular plural
                  nominative مصر (mısır) مصرلر (mısırlar)
                  definite accusative مصری (mısırı) مصرلری (mısırları)
                  dative مصره (mısıra) مصرلره (mısırlara)
                  locative مصرده (mısırda) مصرلرده (mısırlarda)
                  ablative مصردن (mısırdan) مصرلردن (mısırlardan)
                  genitive مصرك (mısırıñ) مصرلرك (mısırlarıñ)
                  Possessive forms
                  1st person singular
                  singular plural
                  nominative مصرم (mısırım) مصرلرم (mısırlarım)
                  definite accusative مصرمی (mısırımı) مصرلرمی (mısırlarımı)
                  dative مصرمه (mısırıma) مصرلرمه (mısırlarıma)
                  locative مصرمده (mısırımda) مصرلرمده (mısırlarımda)
                  ablative مصرمدن (mısırımdan) مصرلرمدن (mısırlarımdan)
                  genitive مصرمك (mısırımıñ) مصرلرمك (mısırlarımıñ)
                  2nd person singular
                  singular plural
                  nominative مصرك (mısırıñ) مصرلرك (mısırlarıñ)
                  definite accusative مصركی (mısırıñı) مصرلركی (mısırlarıñı)
                  dative مصركه (mısırıña) مصرلركه (mısırlarıña)
                  locative مصركده (mısırıñda) مصرلركده (mısırlarıñda)
                  ablative مصركدن (mısırıñdan) مصرلركدن (mısırlarıñdan)
                  genitive مصركك (mısırıñıñ) مصرلركك (mısırlarıñıñ)
                  3rd person singular
                  singular plural
                  nominative مصری (mısırı) مصرلری (mısırları)
                  definite accusative مصرینی (mısırını) مصرلرینی (mısırlarını)
                  dative مصرینه (mısırına) مصرلرینه (mısırlarına)
                  locative مصرینده (mısırında) مصرلرنده (mısırlarında)
                  ablative مصریندن (mısırından) مصرلرندن (mısırlarından)
                  genitive مصرینك (mısırınıñ) مصرلرینك (mısırlarınıñ)
                  1st person plural
                  singular plural
                  nominative مصرمز (mısırımız) مصرلرمز (mısırlarımız)
                  definite accusative مصرمزی (mısırımızı) مصرلرمزی (mısırlarımızı)
                  dative مصرمزه (mısırımıza) مصرلرمزه (mısırlarımıza)
                  locative مصرمزده (mısırımızda) مصرلرمزده (mısırlarımızda)
                  ablative مصرمزدن (mısırımızdan) مصرلرمزدن (mısırlarımızdan)
                  genitive مصرمزك (mısırımızıñ) مصرلرمزك (mısırlarımızıñ)
                  2nd person plural
                  singular plural
                  nominative مصركز (mısırıñız) مصرلركز (mısırlarıñız)
                  definite accusative مصركزی (mısırıñızı) مصرلركزی (mısırlarıñızı)
                  dative مصركزه (mısırıñıza) مصرلركزه (mısırlarıñıza)
                  locative مصركزده (mısırıñızda) مصرلركزده (mısırlarıñızda)
                  ablative مصركزدن (mısırıñızdan) مصرلركزدن (mısırlarıñızdan)
                  genitive مصركزك (mısırıñızıñ) مصرلركزك (mısırlarıñızıñ)
                  3rd person plural
                  singular plural
                  nominative مصرلری (mısırları) مصرلری (mısırları)
                  definite accusative مصرلرینی (mısırlarını) مصرلرینی (mısırlarını)
                  dative مصرلرینه (mısırlarına) مصرلرینه (mısırlarına)
                  locative مصرلرنده (mısırlarında) مصرلرنده (mısırlarında)
                  ablative مصرلرندن (mısırlarından) مصرلرندن (mısırlarından)
                  genitive مصرلرینك (mısırlarınıñ) مصرلرینك (mısırlarınıñ)

                  Descendants

                  [edit]

                  References

                  [edit]

                  Pashto

                  [edit]
                  Pashto Wikipedia has an article on:
                  Wikipedia ps

                  Etymology

                  [edit]

                  From Arabic مِصْر (miṣr).

                  Pronunciation

                  [edit]

                  Proper noun

                  [edit]

                  مصر • (misr) m

                  1. Egypt (a country in North Africa and West Asia)

                  Persian

                  [edit]
                  Persian Wikipedia has an article on:
                  Wikipedia fa

                  Etymology 1

                  [edit]

                    Borrowed from Arabic مِصْر (miṣr).

                    Pronunciation

                    [edit]
                     

                    Readings
                    Classical reading? misr
                    Dari reading? misr
                    Iranian reading? mesr
                    Tajik reading? misr

                    Proper noun

                    [edit]

                    مصر • (misr / mesr) (Tajik spelling Миср)

                    1. Egypt (a country in North Africa and West Asia)
                      • 1611, ʿAbd al-Sattār ibn Qāsim Lāhōrī, مجالس جهانگیری [Majālis-i Jahāngīrī]:
                        این كمترین مریدان حكایتی از جنگ كردن سلطان صالح‌الدین مصر به فرنگیان كه از غرابت خالی نبوده به عرض اقـدس مـیرسانید.
                        īn kamtarīn murīdān hikāyatē az jang kardan-i sultān sālah-ad-dīn-i misr ba farangīyān ki az ġurābat xālī na-būda ba arz-i aqdas mē-rasānīd.
                        We humblest servants told a story in his imperial presence about the war that Sultan Saladin of Egypt had waged against the Crusaders, which was not devoid of marvels.
                    2. (archaic) Cairo (the capital and largest city of Egypt)
                    Derived terms
                    [edit]
                    Descendants
                    [edit]

                    Etymology 2

                    [edit]

                      Borrowed from Arabic مُصِرّ (muṣirr).

                      Pronunciation

                      [edit]
                       

                      Readings
                      Classical reading? musirr
                      Dari reading? musirr
                      Iranian reading? moserr
                      Tajik reading? musirr

                      Adjective

                      [edit]

                      مصر • (musirr / moserr) (Tajik spelling мусир)

                      1. (uncommon, literary) insistent

                      Punjabi

                      [edit]

                      Etymology

                      [edit]

                      Borrowed from Arabic مِصْر (miṣr).

                      Pronunciation

                      [edit]

                      Proper noun

                      [edit]

                      مِصَر • (miṣar) f (Gurmukhi spelling ਮਿਸਰ)

                      1. Egypt (a country in North Africa and West Asia)

                      South Levantine Arabic

                      [edit]

                      Etymology

                      [edit]

                        Inherited from Arabic مِصْر (miṣr).

                        Pronunciation

                        [edit]

                        Proper noun

                        [edit]

                        مصر • (maṣr) f

                        1. Egypt (a country in North Africa and West Asia)
                        [edit]

                        Urdu

                        [edit]
                        Urdu Wikipedia has an article on:
                        Wikipedia ur

                        Etymology

                        [edit]

                        Borrowed from Classical Persian مِصْر (misr), from Arabic مِصْر (miṣr).

                        Pronunciation

                        [edit]

                        Proper noun

                        [edit]

                        مِصْر • (misr) f (Hindi spelling मिस्र)

                        1. Egypt (a country in North Africa and West Asia)
                          • 2004, مرزا طاہر احمد [Mirza Tahir Ahmad], رَبِّ اِنِّی لِمَا اَنزَلتَ اِلَیَّ مِن خَیر فَقِیر (poetry), quoted in کلامِ طاہر [Kalam-e-Tahir], pages 99-100:
                            مصر جانے کو جی مچلتا ہے
                            miṣr jāne ko jī macaltā hai
                            My heart yearns to go to Egypt
                        2. (by extension) cities south of Cairo in Egypt.
                        3. (figuratively) Cairo (a city in Egypt)

                        See also

                        [edit]

                        Noun

                        [edit]

                        مِصْر • (misr) f (Hindi spelling मिस्र)

                        1. a city; centre; country
                        2. limit, extent (between two items)
                        3. sword; blade

                        Further reading

                        [edit]
                        • “مصر”, in اُردُو لُغَت (urdū luġat) (in Urdu), Ministry of Education: Government of Pakistan, 2017.
                        • “مصر”, in ریخْتَہ لُغَت (rexta luġat) - Rekhta Dictionary [Urdu dictionary with meanings in Hindi & English], Noida, India: Rekhta Foundation, 2026.
                        • Qureshi, Bashir Ahmad (1971), “مصر”, in Kitabistan's 20th Century Standard Dictionary, Lahore: Kitabistan Pub. Co.
                        • Platts, John T. (1884), “مصر”, in A dictionary of Urdu, classical Hindi, and English, London: W. H. Allen & Co.
                        • John Shakespear (1834), “مصر”, in A dictionary, Hindustani and English: with a copious index, fitting the work to serve, also, as a dictionary of English and Hindustani, 3rd edition, London: J.L. Cox and Son, →OCLC