Jump to content

klappa

From Wiktionary, the free dictionary

Icelandic

[edit]

Etymology

[edit]

From Old Norse klappa, from Proto-Germanic *klappƍną.

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

klappa (weak verb, third-person singular past indicative klappaði, supine klappað)

  1. to pat [with dative]
  2. to chisel, to hew [with dative]

Conjugation

[edit]
klappa – active voice (germynd)
infinitive nafnhåttur að klappa
supine sagnbót klappað
present participle
klappandi
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég klappa klappaði klappi klappaði
ĂŸĂș klappar klappaðir klappir klappaðir
hann, hĂșn, ĂŸað klappar klappaði klappi klappaði
plural við klöppum klöppuðum klöppum klöppuðum
ĂŸið klappið klöppuðuð klappið klöppuðuð
ĂŸeir, ĂŸĂŠr, ĂŸau klappa klöppuðu klappi klöppuðu
imperative boðhåttur
singular ĂŸĂș klappa (ĂŸĂș), klappaðu
plural ĂŸið klappið (ĂŸið), klappiði1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
klappast – mediopassive voice (miðmynd)
infinitive nafnhåttur að klappast
supine sagnbĂłt klappast
present participle
klappandist (rare; see appendix)
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég klappast klappaðist klappist klappaðist
ĂŸĂș klappast klappaðist klappist klappaðist
hann, hĂșn, ĂŸað klappast klappaðist klappist klappaðist
plural við klöppumst klöppuðumst klöppumst klöppuðumst
ĂŸið klappist klöppuðust klappist klöppuðust
ĂŸeir, ĂŸĂŠr, ĂŸau klappast klöppuðust klappist klöppuðust
imperative boðhåttur
singular ĂŸĂș klappast (ĂŸĂș), klappastu
plural ĂŸið klappist (ĂŸið), klappisti1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
klappaður — past participle (lĂœsingarhĂĄttur ĂŸĂĄtíðar)
strong declension
(sterk beyging)
singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)
klappaður klöppuð klappað klappaðir klappaðar klöppuð
accusative
(ĂŸolfall)
klappaðan klappaða klappað klappaða klappaðar klöppuð
dative
(ĂŸĂĄgufall)
klöppuðum klappaðri klöppuðu klöppuðum klöppuðum klöppuðum
genitive
(eignarfall)
klappaðs klappaðrar klappaðs klappaðra klappaðra klappaðra
weak declension
(veik beyging)
singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)
klappaði klappaða klappaða klöppuðu klöppuðu klöppuðu
accusative
(ĂŸolfall)
klappaða klöppuðu klappaða klöppuðu klöppuðu klöppuðu
dative
(ĂŸĂĄgufall)
klappaða klöppuðu klappaða klöppuðu klöppuðu klöppuðu
genitive
(eignarfall)
klappaða klöppuðu klappaða klöppuðu klöppuðu klöppuðu

Derived terms

[edit]
[edit]

Norwegian BokmÄl

[edit]

Alternative forms

[edit]

Verb

[edit]

klappa

  1. inflection of klappe:
    1. simple past
    2. past participle

Norwegian Nynorsk

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

From Old Norse klappa. Akin to English clap.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ÂČklɑpːɑ/

Verb

[edit]

klappa (present tense klappar, past tense klappa, past participle klappa, passive infinitive klappast, present participle klappande, imperative klappa/klapp)

  1. to clap (strike the palms of the hands together, applaud)
  2. to clap (to bring two surfaces together forcefully)
  3. to pat (gently tap the flat of one's hand on a person or thing)
  4. to stroke (e.g. to pet an animal)

References

[edit]

Swedish

[edit]
Swedish Wikipedia has an article on:
Wikipedia sv

Etymology

[edit]

From klappa (“to clap”), from Old Norse klappa, from Proto-Germanic *klappƍną.

Pronunciation

[edit]
  • Audio:(file)

Noun

[edit]

klappa c

  1. a clapperboard

Declension

[edit]

Verb

[edit]

klappa (present klappar, preterite klappade, supine klappat, imperative klappa)

  1. to pat
    klappa nÄgon pÄ axeln
    pat someone on the shoulder
  2. to pet (an animal, generally, including stroking)
    Hon klappade zebran
    She petted the zebra
    Katten gillar att bli klappad
    The cat likes being petted
    1. to stroke (when petting)
      Synonym: stryka
  3. to clap (hands)
    Klappa hÀnderna nÀr du Àr riktigt glad (klapp klapp)
    If you're happy and you know it clap your hands [Clap your hands when you are really happy] (clap clap)
    Att applÄdera Àr att visa uppskattning genom att klappa
    To applaud is to show appreciation by clapping
    • (Can we date this quote?), “Klappa hĂ€nderna nĂ€r du Ă€r riktigt glad [Clap Your Hands When You Are Really Happy [If You're Happy and You Know It]]”‎[1]performed by Mora TrĂ€sk:
      Klappa hÀnderna nÀr du Àr riktigt glad (klapp klapp). Klappa hÀnderna nÀr du Àr riktigt glad (klapp klapp). Du kan ocksÄ glÀdja andra som pÄ denna jorden vandra [old present tense plural, usually vandrar]. Klappa hÀnderna nÀr du Àr riktigt glad (klapp klapp).
      Clap your hands ["the hands" – Swedish often prefers to express possession by putting nouns in the definite] when you are really happy (clap clap). Clap your hands when you are really happy (clap clap). You can also make others happy who wander [upon] this earth [You can also make-happy / gladden others who upon this earth wander]. Clap your hands when you are really happy (clap clap).
    • 2001, Caramell, “Caramelldansen [The Caramell dance ("karamell" is the usual spelling)]”, in Supergott [Super tasty]‎[2]:
      Dansa med oss. Klappa era hÀnder. Gör som vi gör och ta nÄgra steg Ät vÀnster. Lyssna och lÀr. Missa inte chansen. Nu Àr vi hÀr med Caramelldansen.
      Dance with us. Clap your hands. Do as we do and take a few steps to the left. Listen and learn. Don't miss the chance. Now we are here with the Caramell dance.

Conjugation

[edit]
Conjugation of klappa (weak)
active passive
infinitive klappa klappas
supine klappat klappats
imperative klappa —
imper. plural1 klappen —
present past present past
indicative klappar klappade klappas klappades
ind. plural1 klappa klappade klappas klappades
subjunctive2 klappe klappade klappes klappades
present participle klappande
past participle klappad

1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.

Derived terms

[edit]
[edit]

See also

[edit]

References

[edit]