Přeskočit na obsah

nominare

Z Wikislovníku

latina

[editovat]

sloveso

[editovat]
  • 1. konjugace (a-kmeny)

časování

[editovat]
indikativ
číslo singulár plurál
osoba 1. 2. 3. 1. 2. 3.
aktivum prézens nōminō nōminās nōminat nōmināmus nōminātis nōminant
aktivum futurum I. nōminābō nōminābis nōminābit nōminābimus nōminābitis nōminābunt
aktivum imperfektum nōminābam nōminābās nōminābat nōminābāmus nōminābātis nōminābant
aktivum perfektum nōmināvī nōmināvistī nōmināvit nōmināvimus nōmināvistis nōmināvērunt
aktivum futurum II. nōmināverō nōmināveris nōmināverit nōmināverimus nōmināveritis nōmināverint
aktivum plusquamperfektum nōmināveram nōmināverās nōmināverat nōmināverāmus nōmināverātis nōmināverant
pasivum prézens nōminor nōmināris nōminātur nōmināmur nōmināminī nōminantur
pasivum futurum I. nōminābor nōmināberis nōminābitur nōminābimur nōminābiminī nōminābuntur
pasivum imperfektum nōminābar nōminābāris nōminābātur nōminābāmur nōminābāminī nōminābantur
konjunktiv
číslo singulár plurál
osoba 1. 2. 3. 1. 2. 3.
aktivum prézens nōminem nōminēs nōminet nōminēmus nōminētis nōminent
aktivum imperfektum nōminārem nōminārēs nōmināret nōminārēmus nōminārētis nōminārent
aktivum perfektum nōmināverim nōmināveris nōmināverit nōmināverimus nōmināveritis nōmināverint
aktivum plusquamperfektum nōmināvissem nōmināvissēs nōmināvisset nōmināvissēmus nōmināvissētis nōmināvissent
pasivum prézens nōminer nōminēris nōminētur nōminēmur nōminēminī nōminentur
pasivum imperfektum nōminārer nōminārēris nōminārētur nōminārēmur nōminārēminī nōminārentur
imperativ
číslo singulár plurál
osoba 1. 2. 3. 1. 2. 3.
aktivum prézens — nōminā — — nōmināte —
aktivum futurum — nōminātō nōminātō — nōminātōte nōminantō
pasivum prézens — nōmināre — — nōmināminī —
pasivum futurum — nōminātor nōminātor — — nominantor
infinitiv
číslo singulár plurál
aktivum prézens nōmināre
aktivum futurum nōminātūrus esse
pasivum prézens nōminārī
pasivum futurum nōminātum īrī
participia
aktivum pasivum
prézens perfektum futurum prézens perfektum futurum
nōmināns
(nominantis)
— nōminātūrus,
nōminātūra,
nōminātūrum
— — nōminandus,
nōminanda,
nōminandum

časování

[editovat]
Čas Osoba Aktivum Pasivum
Infinitiv – nōmināre –
Prézens sg. 1. nōminō nōminor
2. nōminās nōmināris
3. nōminat nōminātur
Prézens pl. 1. nōmināmus nōmināmur
2. nōminātis nōmināminī
3. nōminant nōminantur
Imperativ sg. 2. nōminā! –
Imperativ pl.. 2. nōmināte! –
Imperfektum sg. 1. nōminābam nōminābar
2. nōminābās nōminābāris
3. nōminābat nōminābātur
Imperfektum pl. 1. nōminābāmus nōminābāmur
2. nōminābátis nōminābāminī
3. nōminābant nōminābantur
Futurum sg. (první) 1. nōminābō nōminābor
2. nōminābis nōmināberis
3. nōminābit nōminābitur
Futurum pl. (první) 1. nōminābimus nōminābimur
2. nōminābitis nōminābiminī
3. nōminābunt nōminābuntur
Konjunktiv imperfekta sg. 1. nōminārem –
2. nōminārēs –
3. nōmināret –
Konjunktiv imperfekta pl. 1. nōminārēmus –
2. nōminārētis –
3. nōminārent –

význam

[editovat]
  1. jmenovat

související

[editovat]