Flamenko
| Flamenko | |
|---|---|
 | |
| Stilsko porijeklo | Andaluski nubah |
| Kulturološko porijeklo | Romska muzika |
| Tipični instrumenti | Vokal, pljeskanje, gitara, kastanjete, cajón flamenco |
| Podžanrovi | |
| Fuzijski žanrovi | |
Flamenko je španska umjetnička forma zasnovana na različitim folklornim muzičkim tradicijama južne Španije, razvijena unutar gitano subkulture regije Andaluzija, a historijski je prisutna i u Extremaduri i Murciji.[1][2][3] U širem smislu, termin se koristi za označavanje raznih savremenih i tradicionalnih muzičkih stilova tipičnih za južnu Španiju. Flamenko je usko povezan s gitanima romske etničke pripadnosti koji su značajno doprinijeli njegovom nastanku i profesionalizaciji. Međutim, njegov stil je jedinstveno andaluzijski, a flamenko umjetnici su historijski uključivali Špance i gitano i ne-gitano naslijeđa.[4]
Najstariji zapis o flamenko muzici datira iz 1774. u knjizi Las Cartas Marruecas (Marokanska pisma) autora Joséa Cadalsa.[5] Razvoj flamenka tokom protekla dva vijeka je dobro dokumentovan: "pozorišni pokret saineta (jednočinki) i tonadila, popularne pjesmarice i notni zapisi, običaji, studije plesova i toquesa, usavršavanje, novine, grafički dokumenti u slikama i gravurama... u kontinuiranoj evoluciji zajedno s ritmom, poetskim strofama i ambijentom."[6]
Dana 16. novembra 2010, UNESCO je proglasio flamenko jednim od remek-djela usmene i nematerijalne baštine čovječanstva.[7]
Romska umjetnost
[uredi | uredi izvor]Flamenco je jedan od muzičkih fenomena koji je, uprkos svojim narodnim korijenima, nadživio modu tj. muzičke tendencije usmjeravane od onih koji kreiraju muzički "ukus" većine. Svojom snagom pronalazi ljubitelje van Španije. To je živa umjetnost koja upija tendencije svake vrste bez gubitka svoje osobnosti. Glavna karekteristika flamenca je povezanost sa publikom koja reagira na emotivan način.
Flamenco je proizvod mješanja različitih kultura kao što su romska, arapska,