taolet

Brezhoneg

Gerdarzh

Diwar taol-, pennrann ar verb teuler pe teurel, hag an dibenn-ger -et.

Furm verb

taolet /ˈtɔːlet/

1. Anv-gwan-verb ar verb teuler/teurel.
   • Pa voe bervet an dour, e voe taolet er varrikenn, [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 200.)
   • Heulia o ali a rejoun hag eur pennadig goude e voen taolet ganto o diou er mor war va fenn. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 20.)
   • Ne lavaran ket, eur gaou nevez, rag ho geier a zo coz evel an douar, moeltret, louet, brein, ho geier a ioa bet tolet pell a voa e poull an ancounac'h, hag eno ez eont adarre d'ho zenna a douez al lec'hit fleriuz evit ho stleper, evel traou fresk ha blazet mad, oc'h ginou ar re zo diskiant avoalc'h evit ho zilaou. — (Goulven Morvan, Kemper, 30 Ebrel 1870, Feiz ha Breiz niv. 274, 1870, p. 97a.)
   • ... hañval e oa gantañ e oa ur merdead taolet en ur vag hedorr, àr ur mor leun a c'herreg. — (J. Loth, Raklavar da A Genoux gant Yann-Bêr Kalloc'h, Paris, 1921, p. II.)

Gerioù enepster

• distaolet

Gerioù kevrennek

• adtaolet
• eztaolet
• restaolet

Troidigezhioù

• galleg : jeté ^(fr) , lancé ^(fr)