ourmela
Neuz
(Adkaset eus ormela)
Brezhoneg
Verb
ourmela /urĖmÉlĖa/ verb gwan (anv-gwan-verbĀ : ourmelaet) (displegadur)
- Klask/Dastum ourmel
- An daou vihanan er gĆŖr, hi gant Bilzig ha Madelen ac'h aio d'an Ć“d, da vigorneta, da goukousa, da veskla, ha, pa vo mareou bras, da ormela ha da deureuka. ā (FaƱch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 19.)
- Deh e oa deut tud a-vern (peĀ : a-vil-vern) d'an aot da ormela. ā (Jules Gros, Le trĆ©sor du breton parlĆ© DeuxiĆØme Partie, 1970, p. 43.)
- En nevez braz all e oan bet oh ormela. ā (Jules Gros, Le trĆ©sor du breton parlĆ© DeuxiĆØme Partie, 1970, p. 377.)
- Gant an nevez bras diwezhaƱ e oa tremen mil den en aod ocāh ormela . ā (Jules Gros, Le trĆ©sor du breton parlĆ© DeuxiĆØme Partie, 1970, p. 540.)
Deveradoù
Troidigezhioù
- gallegĀ : chercher des ormeaux (fr) , pĆŖcher des ormeaux (fr)