Mont d’an endalc’had

gaoliata

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Gerdarzh

Diwar gaoliad hag -a.
An Ankou o c'haoliata war choug ur medisin

Verb

gaoliata /ɔɔljatːa/ verb kreƱv eeun (displegadur)

  1. Tremen dreist da (un dra bennak) en ur astenn e c'har a-us dezhaƱ
    • Alan a sellas dirazaƱ ouzh Tekla o c'haoliata ar poulloù dour gant he divesker kilhog-raden. — (Ronan Huon, AR GWENNILI-MOR, Al Liamm niv. 77, Du-Kerzu 1959, p. 409.)

gaoliata verb gwan

  1. BezaƱ, mont, a-c'haoliad (war udb).
    • <skouer.>

Troioù-lavar

Troidigezhioù