gaoliata
Neuz
Brezhoneg

Verb
gaoliata /É”ÉljatĖa/ verb kreƱv eeun (displegadur)
- Tremen dreist da (un dra bennak) en ur astenn e c'har a-us dezhaƱ
- Alan a sellas dirazaƱ ouzh Tekla o c'haoliata ar poulloù dour gant he divesker kilhog-raden. ā (Ronan Huon, AR GWENNILI-MOR, Al Liamm niv. 77, Du-Kerzu 1959, p. 409.)
gaoliata verb gwan
- BezaƱ, mont, a-c'haoliad (war udb).
- <skouer.>